้ามากล่าวขอบคุณกู้หย่วน
“ขอบคุณน้องชายมาก! บุญคุณช่วยชีวิตนี้ ไม่อาจตอบแทนได้หมด หากวันหน้ามีอะไรให้ช่วย ขอให้บอกข้าได้เลย…”
“ขอทราบนามอันสูงส่งของพี่ชายด้วยเถิด หากข้าจัดการหาที่อยู่ให้ครอบครัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ข้าจะไปคารวะขอบคุณถึงจวนอย่างแน่นอน!”
“ใช่แล้ว หากไม่ได้น้องชายช่วยไว้ พวกเราเมื่อครู่นี้คงแย่แน่ๆ!”
การรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด ย่อมเป็นเรื่องที่น่ายินดี!
โดยเฉพาะเมื่อกู้หย่วนยังดูหนุ่มแน่น แต่กลับมีพลังฝีมือสูงส่งถึงเพียงนี้ อนาคตของเขาจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
นอกจากความซาบซึ้งใจแล้ว สิ่งนี้ยังทำให้หลายคนเกิดความคิดที่อยากจะผูกมิตรกับเขาเอาไว้
กู้หย่วนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
“ทุกท่านไม่ต้องเกรงใจ…”
ในขณะที่เขากำลังพูดอยู่นั้น เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งทะยานออกมาจากป่าทึบริมทาง!
เงาดำสายนี้เคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ ทว่าความเร็วกลับสูงลิบลิ่ว
เพียงพริบตาเดียว ร่างนั้นก็ทิ้งภาพติดตาเป็นสายยาว พุ่งเข้ามาอยู่ด้านหลังกู้หย่วน มันอ้าปากกว้างที่ใหญ่พอจะกลืนกินมนุษย์ได้ครึ่งตัว เผยให้เห็นคมเขี้ยวสีขาวโพลนเรียงราย
สิ่งนั้นก็คือ หมาป่ายักษ์สีดำทะมึน!
หมาป่ายักษ์ที่มีรูปร่างสูงใหญ่กำยำ ขนาดตัวใหญ่กว่าม้าศึกตัวโตๆ เสียอีก ทั่วทั้งร่างปกคลุมไปด้วยขนสีดำสนิท!
กรงเล็บแต่ละข้างแหลมคมดุจตะขอ มีไอปีศาจสีดำพันเกี่ยวอยู่โดยรอบ นัยน์ตาหมาป่าสีแดงก่ำสาดประกายรังสีอำมหิตที่เย็นเยียบเข้ากระดูก และแฝงไว้ด
