ส่วนตัวกู้หย่วนนั้น คนในหมู่บ้านหลายคนสามารถเป็นพยานให้เขาได้ เพราะตอนนั้นเขากำลังผ่าฟืนอยู่ในลานบ้าน แถมยังเอาเนื้อตากแห้งที่ได้จากการล่าสัตว์คราวก่อนไปแจกจ่ายให้เพื่อนบ้านละแวกนั้นที่สนิทชิดเชื้อกันอีกด้วย
ดังนั้นความตายของต่งกุ้ยกับซุนเอ้อ จึงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขาสักนิด
เมื่อออกจากหมู่บ้านตระกูลกู้ กู้หย่วนก็เรียกอาหวงกับอาอู๋ที่มารออยู่ริมทางตั้งแต่ไก่โห่ออกมา แล้วก้าวเท้าเข้าสู่เทือกเขาอวิ๋นเมิ่ง
ส่วนต้าจุ่ย เขาให้มันอยู่โยงเฝ้าบ้าน เพื่อคอยดูแลผู้เฒ่าทั้งสอง
เขากลับมายังเนินเขาที่เต็มไปด้วยต้นหวงจิงอีกครั้ง
ตอนนี้หวงจิงที่นี่เหลือไม่มากแล้ว ต้นที่มีอายุมากๆ ถูกเขาขุดไปจนหมด ส่วนใหญ่ที่เหลืออยู่คือพวกที่มีอายุน้อย รวมถึงหวงจิงที่เป็นยาสมุนไพรวิญญาณอีกสามต้นนั้นด้วย
กู้หย่วนเดินมาหยุดอยู่หน้ายาสมุนไพรวิญญาณหวงจิงทั้งสามต้น
ไม่ได้เจอกันพักหนึ่ง สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ก็ยังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
สองต้นในนั้นเจริญงอกงามดีเยี่ยม ลำต้นและใบมีสีเขียวมรกต แผ่กลิ่นอายแห่งชีวิตอันเปี่ยมล้นออกมา
