“อืม ก็ดี ในเมื่อเจ้ากลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์แล้ว พรุ่งนี้พอดีมีอยู่ภารกิจหนึ่ง ข้าจะใส่ชื่อเจ้าเพิ่มเข้าไปด้วยก็แล้วกัน”
หยางฮั่นพยักหน้าอย่างเข้าใจ ความประหลาดใจในใจเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
ก็แค่ขั้นขัดเกลาผิวหนัง มันเป็นเพียงก้าวแรกของผู้ฝึกยุทธ์ ความเร็วแค่นี้ก็ไม่ได้ถือว่าสลักสำคัญอะไร ด้วยประสบการณ์ของเขา ย่อมรู้ดีว่ามีวิธีมากมายที่สามารถทำแบบนี้ได้
อย่างเช่นการฝึกวิชามารนอกรีต หรือกลืนกินยาวิเศษบางอย่างเข้าไป
ประกอบกับช่วงนี้กู้หย่วนกว้านซื้อนกพิราบยาและสมุนไพรบำรุงอื่นๆ เขาก็พอจะรู้ข่าวมาบ้าง เมื่อรวมกับการมีอาจารย์คอยชี้แนะ การจะกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ได้เร็วขนาดนี้ จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจแต่อย่างใด
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
หยางฮั่นเคาะโต๊ะพลางเอ่ยว่า
“พรุ่งนี้ตอนเที่ยง หออวี้ติ่งของเราจะมีการขนส่งสมุนไพรล็อตหนึ่งไปยังตำบลชิงหลิ่ว คนเก็บสมุนไพรระดับอาวุโสของสาขาเราถูกส่งตัวไปทำธุระอื่นกันหมดแล้ว ตอนนี้จึงเจียดคนไม่ค่อยได้ ถึงตอนนั้น เจ้าก็ไปในฐานะผู้ติดตามก็แล้วกัน”
พูดจบ เขาก็ยื่นหนังสือสัญญาฉบับหนึ่งให้กับกู้หย่วน
กู้หย่วนรับมาดู ก็พบว่าบนนั้นมีข้อมูลคร่าวๆ เกี่ยวกับภารกิจในครั้งนี้เขียนเอาไว้
