บทที่ 196
พร้อมกับเสียงคำรามของเขา ในราตรีก็พลันมีเมฆดำสายหนึ่งพัดเข้ามา
พรึ่บ!
ขนนกสีดำนับไม่ถ้วนก็พลันยิงออกมาจากกลางอากาศราวกับสายฝนลูกศรโจมตีไปยังเซียวเฟิ่งอู่
เซียวเฟิ่งอู่ปลายเท้าแตะเบาๆ ถอยหลังอย่างแผ่วเบา หลีกเลี่ยงขนนกสีดำที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้านี้
นางเงยหน้าขึ้นมองนกยักษ์สีดำที่ใหญ่โตราวกับเนินเขานั้น ในแววตาก็มีความเคร่งขรึมเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน
“ฆ่า!!”
จ้าวอสูรพยัคฆ์ชือคำราม ออกคำสั่งบุกทะลวง
ในทุ่งร้างไกลๆ พื้นดินสั่นสะเทือน อสูรปีศาจนับไม่ถ้วนก็พุ่งทะยานเข้ามา พุ่งเข้าหาด่านนี้
หน้าด่าน มีเพียงเงาร่างของหญิงสาวในชุดสีแดงสดคนหนึ่ง ถือกระบี่ยืนอยู่
เซียวเฟิ่งอู่แววตาเย็นชา ไม่มีการถอยหนีแม้แต่น้อย ไอพลังทั่วร่างค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ราวกับพายุที่เก็บงำอยู่ภายใน
พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ!
ก้อนหินบินและหมอกพิษนับไม่ถ้วน ก็พุ่งเข้ามาจากในป่าเขาอย่างรวดเร็ว ภายใต้การกระตุ้นของอสูรปีศาจขอบเขตสิบห้าลี้ ปกคลุมมาทางฝั่งค่าย
นอกจากนี้ อสูรบางตนก็เปล่งเสียงกรีดร้องแหลมประหลาด แฝงไปด้วยการโจมตีทางจิตวิญญาณ สั่นสะเทือนไปทั่วร่างของเซียวเฟิ่งอู่
จิตวิญญาณสีทองสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเซียวเฟิ่งอู่ สองมือประสานอิน พลันตะโกนเสียงเบา ราวกับระฆังธรรมะสั่นสะเทือน ทำลายอาคมอสูรเหล่านี้จนหมดสิ้น พ
