นักในข้อนี้เช่นกัน “ก็เป็นไปได้”
ตอนนี้ชายที่มีรอยสักมีด้ายสีเงินติดอยู่ที่แขนขา มีคนกำลังควบคุมคนคนนี้ผ่านเส้นด้ายราวกับควบคุมหุ่นเชิด
เฝ่ยไป๋ลู่ประสานปลายนิ้วเข้าหากัน แล้วซัดยันต์สีเหลืองออกมา พลันยันต์ก็ตกลงบนตัวชายที่มีรอยสัก ทำให้เกิดเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าดัง ‘เปรี๊ยะ’
อย่างไรก็ตาม ถ้าเป็นคนคงจะรู้สึกเจ็บปวด รู้สึกกลัวและถอยกลับ
ทว่าหุ่นเชิดจะเชื่อฟังเจ้านายที่ควบคุมอยู่เบื้องหลังเท่านั้น
ครั้นถูกฟ้าผ่า ผู้ชายที่มีรอยสักก็เป็นอัมพาตและชักกระตุกไปชั่วขณะ ไม่ทันไรก็เดินมาหาทั้งสองคนทีละก้าว พร้อมกับอ้าปากเผยฟันอันแหลมคมซึ่งเต็มไปด้วยพลังชั่วร้าย และสีหน้าดุร้ายอย่างยิ่ง
ทุกฝีก้าวของเขาจะถูกยันต์ห้าอสนีบาตผ่าใส่จนเนื้อไหม้เกรียมร่วงลงบนพื้นดัง ‘แปะ ๆ’ มีกลิ่นไหม้และกลิ่นเหม็นหืนของเนื้อกระจายออกมา
เหมียวจื่ออั๋งเอามือปิดจมูก ‘โอ้แม่เจ้า ท่าทางที่ไม่ต้องการมีชีวิตแบบนี้มัน…’
อ้อ ไม่สิ เดิมทีเขาก็ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว…
ตอนนี้แม้แต่มนุษย์ก็เรียกไม่ได้
หุ่นเชิดกายเนื้อที่เพิ่งถูกสร้างขึ้นจะไม่มีความสามารถมากนัก ไม่ต้องรอให้มันเข้าใกล้ เฝ่ยไป๋ลู่ก็ร่ายอาคม แล้วเผามันด้วยไฟจนเหี้ยน
ทันใดคนสี่คนที่นอนอยู่บนพื้นก็มีการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง เดิมทีคนสี่คนนอนอยู่บนพื้นในห้องเดียวกันมีสภาพเสมือนซากศพ แต่พอได้ยินเสียงกรีดร้องอันน่าหดหู่ใจของหุ่นเชิด พวกเขาก็ปีนลุกขึ้นมา ดวงตาทุกคู่ล้วนจับจ้องไปยังเ
