รอยยิ้ม
ประโยคนี้ดึงพวกเขากลับมาสู่ความเป็นจริงในที่สุด
“สวัสดีท่าน ขอบคุณท่านมากที่ช่วยพวกเราไว้ ฉันซาบซึ้งใจจริง ๆ!”
ราชันย์เทวะยุทธ์ชราจากเผ่ามนุษย์แพนด้าแดงรีบกล่าวพร้อมทำความเคารพ
แม้ว่าเขาจะเป็นถึงราชันย์เทวะยุทธ์ และฉู่โม่วก็เป็นเพียงแค่มหาเทวะยุทธ์ แต่ตอนนี้ เขาเคารพนับถือฉู่โม่วอย่างถึงที่สุด
พละกำลังของชายหนุ่มทำให้พวกเขาต้องตะลึงงัน!
เมื่อเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ เขาก็ไม่กล้าเมินเฉยแม้แต่น้อย เขากระทั่งอยากจะให้ชายหนุ่มรับตัวเองไปเป็นศิษย์เสียด้วยซ้ำ
“แค่เรื่องเล็กน้อยน่ะ!”
ฉู่โม่วยิ้มกว้าง แล้วจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “เรื่องราวของพวกเขาเป็นยังไงเหรอ ทำไมถึงมาไล่ตามพวกคุณล่ะ?”
แม้ว่าผู้คนตรงหน้าเขาจะดูสิ้นหวังเป็นอย่างมาก พวกเขาก็มีพื้นเพที่ยาวนานไม่น้อย แต่คนเหล่านี้ก็ยังถูกตามล่า ชายหนุ่มจึงอดสงสัยขึ้นมาไม่ได้
“ใช่แล้วละ”
“พวกเราคือผู้ปลุกพลังจากเผ่ามนุษย์แพนด้าแดง และผู้ปลุกพลังหญิงของพวกเราก็มีวิถีแห่งวิทยายุทธ์ที่ดีที่สุด…”
เมื่อมาถึงจุดนี้ ชายชราก็เริ่มอึกอัก แต่ก็พูดออกมาในที่สุด “มันคือเป้าหมายการฝึกคู่ที่ดีที่สุด!”
“ดังนั้น ผู้แข็งแกร่งมากมายในอาณาจักรหมาป่าสวรรค์จึงเป็นที่ต้องการสูง และมักจะได้รับค่าจ้างมหาศาลในการคุ้มกันหอการค้าเพื่อตามล่าคนของเผ่าพันธุ์เรา คนพวกนี้มาจากหอการค้าจูหยวนซึ่งเป็นหอการค้าที่ใหญ่ที่สุด”
“พวกเขาทรงพลังมากในอาณาจักรหมาป่าสวรรค์