“ไม่ใช่” หมอหลี่ส่ายหน้า “เป็นหน่วยสำรองที่หก”
……
“นี่คือศูนย์ไจเจี้ยที่เล่าลือกันสินะ?”
ที่หน้าประตูใหญ่ของศูนย์ไจเจี้ย ร่างหกร่างมองดูกำแพงสีดำสูงตระหง่านตรงหน้า รู้สึกถึงความกดดันที่โถมเข้ามา
“ไม่ใช่ว่าศูนย์ไจเจี้ยเป็นคุกขังผู้มีพลังพิเศษอันตรายหรอกเหรอ? ครูฝึกหลินอยู่ในนี้จริง ๆ น่ะเหรอ?” ซูเจ๋อถามอย่างกังขา
หลี่เจินเจินครุ่นคิด “ตอนเด็ก ๆ ฉันเคยได้ยินหัวหน้าเส้าบอกว่า ในศูนย์ไจเจี้ยไม่ได้มีแค่คุก ลึกเข้าไปข้างในยังมีโรงพยาบาลจิตเวชที่ซ่อนอยู่ ครูฝึกหลินน่าจะอยู่ที่นั่น”
“ครูฝึกหลิน… เป็นบ้าจริง ๆ เหรอ?”
“บ้าอะไรกัน ผู้บัญชาการจั่วก็บอกแล้วไงว่ามันเรียกว่าด่านจิตใจ!” ซูหยวนเตะซูเจ๋ออย่างแรง
ฟางโม่จ้องมองศูนย์ไจเจี้ยตรงหน้าอย่างเงียบงัน ผ่านไปพักใหญ่จึงค่อย ๆ เอ่ยปาก
“ฉันยังไม่เชื่อว่าหน่วยม่านราตรีจะจบลงแบบนี้… บางทีอาจจะมีเรื่องราวที่พวกเรายังไม่รู้”
“ใช่ รองหัวหน้าอันเป็นคนดีขนาดนั้น จะทรยศต้าเซี่ยได้ยังไงกัน?”
“แล้วก็ครูฝึกเฉาเยวียนด้วย เขาแข็งแกร่งขนาดนั้น ทำไมถึงตายได้ง่าย ๆ แบบนั้นล่ะ ครูฝึกเจียงเอ่อร์ก็น่ารักมากด้วย…”
“ฉันได้ยินมาว่า ครูฝึกพั่งพั่งคือหลิงเป่าเทียนจุน!”
