หลังจากฟางโม่เงียบไปครู่หนึ่ง ก็ย่อตัวลงข้างรถเข็นของหลินชีเยี่ย แล้วพูดเสียงเบา
“ท่าน… ครูฝึกหลิน พวกเราได้ยินเรื่องของคุณแล้ว เลยขออนุญาตผู้บัญชาการจั่วมาเยี่ยมคุณ… ถึงแม้พวกเราจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในหน่วยม่านราตรี แต่ในใจพวกเรา คุณจะเป็นครูฝึกและผู้นำทางของพวกเราตลอดไป”
“ช่วงนี้พวกเราไปทำภารกิจตามที่ต่าง ๆ ในต้าเซี่ย และมีสมาชิกใหม่เพิ่มมาด้วย ชื่อ หลิ่วจวิ้น”
ฟางโม่หันไปมองคนที่หกในกลุ่ม เป็นวัยรุ่นอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเขา เขารีบเดินเข้ามาข้างหน้าแล้วพูดกับหลินชีเยี่ยอย่างนอบน้อม
“ผู้อาวุโสหลินชีเยี่ย ผมเป็นนักเรียนรุ่นก่อนหน้าของฟางโม่ ได้ยินชื่อเสียงของคุณมานานแล้ว!”
สีหน้าของหลินชีเยี่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาเอียงหน้ามองหลิ่วจวิ้นแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไร
เมื่อเห็นภาพนั้น สมาชิกหน่วยสำรองทุกคนก็ดีใจ โดยเฉพาะฟางโม่ เมื่อเห็นหลินชีเยี่ยตอบสนองต่อคำพูดของเขา จึงพูดเสียงดังขึ้นอีก
“ครูฝึกหลิน ยังมีข่าวดีอีก! นอกจากเงื่อนไขการสังหารข้ามระดับ เงื่อนไขการเลื่อนตำแหน่งอื่น ๆ พวกเราทำได้หมดแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกหนึ่งถึงสองเดือน พวกเราก็จะได้เป็นหน่วยรบพิเศษอย่างเป็นทางการแล้ว!”
