ลูซิเฟอร์ที่แยกเป็นสองส่วนแตกออกอีกครั้ง เป็นสี่ส่วน แปดส่วน สิบหกส่วน… ร่างของเขาแตกย่อยลงเป็นเม็ดทรายด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ละลายหายไปในอากาศ ถูกสายลมอ่อน ๆ พัดพาลอยไปหาร่างบนภูเขาซากศพ
โลกสีเทาถอยกลับไปราวกับคลื่น ปีกสีเทาทั้งหกปรากฏขึ้นอีกครั้งที่ด้านหลังของเสิ่นชิงจู่ เขาค่อย ๆ หลับตาลง ผลึกสีดำในอกดูดซับเม็ดผงสีเทาทั้งหมดที่เคยเป็นลูซิเฟอร์ หัวใจเต้นอย่างแรงกล้า
เสิ่นชิงจู่ถอนหายใจยาว “ในที่สุดก็หลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์…”
เขากวาดตามองนรกที่เงียบงันแห่งนี้ ในดวงตามีประกายแสงริบหรี่ “ถึงเวลาต้องกลับไปแล้ว”
เขายกมือขึ้นและลากผ่านความว่างเปล่าเบา ๆ ประตูสีดำยาวเรียวปรากฏขึ้นในนรก เบื้องหลังประตูคือหมอกจาง ๆ ยังคงได้ยินเสียงคลื่นที่ปั่นป่วนอยู่เลือนราง
เสิ่นชิงจู่ยืนอยู่หน้าประตู สีหน้าสลับซับซ้อน...
ในช่วงเวลาอันยาวนานนี้ เขาอยู่ที่นี่เพื่อดูดซับรากฐานเพียงลำพัง ตายครั้งแล้วครั้งเล่า คืนชีพครั้งแล้วครั้งเล่า ปีกสีดำคู่นั้นของเขาเปลี่ยนเป็นสีเทาที่ไม่เหมือนใครในการดิ้นรนนับครั้งไม่ถ้วน
