มต่างๆ เดินขวักไขว่ หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ มองด้วยความประหลาดใจ“มีชมรมเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?” หลินชีเยี่ยรับใบปลิวจากสมาชิกชมรมการ์ตูนที่สวมชุดคอสเพลย์อย่างกระตือรือร้นโดยไม่รู้ตัว“ตอนมัธยมปลาย ฉันเคยได้ยินมาว่าการรับสมัครชมรมที่มหาวิทยาลัยซ่างจิงคึกคักมาก ไม่คิดว่าจะได้มาเห็นกับตาจริงๆ” หลี่อี้เฟยถือใบปลิวเต็มมือ พลางมองไปรอบๆ อย่างตื่นเต้นเมื่อเทียบกับหลี่อี้เฟยแล้ว หลินชีเยี่ยดูสงบนิ่งกว่ามาก ถ้าเขาเป็นนักศึกษาที่นี่จริงๆ ชมรมพวกนี้คงดึงดูดความสนใจเขา……น่าเสียดายที่เขาเป็นแค่ผู้มาเยือน พวกเขามาที่นี่เพียงเพื่อช่วยให้อันชิงอวี๋ก้าวผ่านเงามืด“เอ๊ะ?” หลี่อี้เฟยเหมือนเห็นบางอย่าง เขาหรี่ตามองไปในฝูงชน “ชีเยี่ย ดูสิ……คนนั้นจางหยางใช่ไหม?”หลินชีเยี่ยได้ยินชื่อที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกหูนี้ก็ชะงัก หันไปมองด้วยความประหลาดใจ “เหมือนจะใช่……”“ไอ้หมอนี่ สอบติดมหาวิทยาลัยซ่างจิงได้ด้วยเหรอ? เก่งใช้ได้นี่”หลี่อี้เฟยรีบเดินไปตบไหล่คนคนนั้น อีกฝ่ายหันมามองด้วยความสงสัย พอเห็นหลี่อี้เฟยก็เบิกตากว้าง จากนั้นทั้งสองก็คุยกันอย่างสนุกสนาน“นายรู้จักเหรอ?” เฉาเยวียนถามจากด้านข้าง“อืม เพื่อนร่วมชั้นตอนมอปลาย”“อ้อ……” เฉาเยวียนเห็นจางหยางเดินมาทางนี้กับหลี่อี้เฟย จึงพยักหน้า “พวกนายคุยกันไปเถอะ ฉันจะไปดูรอบๆ หน่อย”“ได้”เฉาเยวียนเดินไปทางโซนชมรมอื่น“ชีเยี่ย?! ตาของนายหายดีแล้วเหรอ?!” จางหยางถูกหลี่อี้เฟยคล้องคอพา
