ังนั่งบนรถเข็น หันมามองเขาพลางกล่าว “ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายคุณจะแบกรับภาระของทั้งหน่วยพิทักษ์ราตรีได้ รู้สึกยังไงบ้าง? กดดันไหม?”“ถ้าบอกว่าไม่กดดันก็โกหก……แต่ดีนะที่ฉันเป็นเพียงผู้บัญชาการใหญ่ชั่วคราว” หยวนกังยักไหล่ “นายน่าจะรู้ว่ามีคนที่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้มากกว่าฉัน”หยวนกังมองไปยังกำแพงที่ชำรุดในระยะไกล ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล “คิดว่า……พวกเขาจะกลับมาได้ไหม?”“กลับมาได้แน่” เส้าผิงเกอตอบอย่างมั่นใจ “พวกเขาคือผู้ค้ำจุนการดำรงอยู่ของต้าเซี่ย คนอื่นอาจเป็นไปไม่ได้แต่พวกเขา… จะต้องกลับมาแน่”
