น แต่หลังจากด่าผมแล้ว พวกเขายังเริ่มด่าพี่ชายผมอีก……”“พี่ชายของนายเหรอ?” อู๋เหลาโก่วใคร่ครวญ “คนที่นายพูดถึงบ่อยๆ น่ะเหรอ เสิ่นชิงจู่?”“ครับ” ดวงตาของอูเฉวียนเป็นประกายเย็นเยียบ “ไม่มีใครสามารถดูถูกพี่ชายผมได้……ในเมื่อพวกเขาทำแบบนั้น ก็ต้องรับผลที่ตามมา แต่ผมใช้พลังควบคุมการไหลเวียนของเลือดพวกเขาตลอด ถึงจะถูกฟันเป็นสองท่อนก็ไม่ตายอย่างมากก็แค่พิการครึ่งตัว”อู๋เหลาโก่วจ้องมองอูเฉวียนเป็นเวลานาน ก่อนจะถอนหายใจยาว “พลังอาฆาตในตัวนาย……มากเกินไปแล้ว”“แย่ที่สุดก็แค่ถูกขังอยู่ที่นี่จนตาย” อูเฉวียนหยุดชั่วครู่ “ยังไงผมก็อยู่ได้อีกไม่กี่ปี……”อู๋เหลาโก่วไม่พูดอะไร เพียงแต่ค่อยๆ ขุดต้นหญ้านั้นขึ้นมา แล้วประคองมันไว้ในมืออย่างระมัดระวัง“แล้วคุณล่ะ?” อูเฉวียนถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน “ในเมื่อคุณไม่ได้ทำความผิดอะไร ทำไมถึงต้องถูกกักตัวอยู่ที่นี่ด้วย? คุณจะได้ออกไปเมื่อไหร่?”