เมื่อความอบอุ่นไหลเข้าสู่ร่างกาย หลินชีเยี่ยก็รู้สึกโล่งอกสิ่งนี้ตายแล้วจระเข้ดำตัวนี้ไม่รู้ว่าเป็นสัตว์ประหลาดอะไร ร่างกายถึงแข็งแกร่งมาก เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งก็ยังฟันไม่เข้า แม้แต่คาถาต้องห้ามก็ยังไม่สามารถฆ่ามันได้ หากไม่มีดาบอามาโนะมุราคุโมะที่สามารถตัดทุกสิ่งได้ การจะฆ่ามันคงต้องใช้ความพยายามอีกมากอันชิงอวี๋ดึงฝ่ามือออกจากพื้น ใช้มีดผ่าตัดตัดกระดูกนิ้วที่หักออกโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ กลุ่มเนื้อเยื่อเคลื่อนไหวที่บาดแผล ไม่นานก็งอกเป็นนิ้วมือใหม่เขาที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อนถูกกัดกินร่างกายไปครึ่งหนึ่ง ตอนนี้ฟื้นคืนสภาพเดิมแล้ว เขาเดินอย่างรวดเร็วไปข้างกายหลินชีเยี่ย มองดูซากจระเข้ดำอย่างสนใจ ดวงตาเปล่งประกายตื่นเต้นที่ไม่ได้เห็นมานาน“ซากของมัน ให้ฉันได้ไหม?”“ได้สิ” หลินชีเยี่ยพยักหน้าอันชิงอวี๋เดินเข้าไปทันที ยืมดาบอามาโนะมุราคุโมะจากมือของหลินชีเยี่ย ชำแหละจระเข้ดำอย่างรวดเร็ว ใช้น้ำแข็งแช่แข็งเพื่อรักษาความสด แล้วยัดเข้าไปในพุ่มไม้ข้างๆหลินชีเยี่ยกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เงาดำหลายสายพุ่งผ่านท้องฟ้า มุ่งตรงไปยังใจกลางเกาะ! แม้จะไม่รู้ว่าโชคชะตาของต้าเซี่ยอยู่ตรงไหนบนเกาะ แต่การเคลื่อนไหวของจระเข้ดำเหล่านี้ชัดเจนว่ามุ่งไปที่โชคชะตาของต้าเซี่ย หลี่เคิงเชียง ถังอวี่เซิง และคนอื่นๆ ไม่ได้อยู่แถวนี้ พวกเขาจึงต้องขัดขวางฝ่ายตรงข้ามไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม“เราจะปล่อยให้พวกมันบุกเข้าไปไม่ได้”หลินช
