ีเยี่ยกำลังจะถือดาบอามาโนะมุราคุโมะพุ่งออกไปอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้า สายฟ้าสีขาวก็พุ่งออกมาจากภูเขาลึก!สายฟ้านั้นกวาดผ่านท้องฟ้า พันร่างของจระเข้ดำสามตัวในชั่วพริบตา ก่อนจะฟาดพวกมันลงบนยอดเขาใกล้เคียงอย่างรุนแรง เสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนกระทั่งตอนนี้ พวกหลินชีเยี่ยถึงได้เห็นชัดว่านั่นไม่ใช่สายฟ้าสีขาว แต่เป็นแส้ยาวสีขาวร่างงดงามในเสื้อกันหนาวสีขาวลอยลงมาระหว่างจระเข้ดำทั้งสามตัว แส้ยาวสะบัดเบาๆ มีสายฟ้าแล่นวนรอบตัวเธอสายตากวาดมองจระเข้ดำทั้งสามตัว ก่อนจะตกลงบนหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ที่อยู่ไม่ไกล มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย“ทำได้ดีมาก เด็กน้อย ถ้าไม่ใช่เพราะการแสดงอันยอดเยี่ยมของพวกเธอในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ทำให้พวกมันหมดความอดทน พวกมันก็คงไม่ใจร้อนขนาดนี้……ขอแนะนำตัวหน่อยนะ ฉันชื่อหวังชิง ผู้บัญชาการใหญ่คนที่สี่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีแห่งต้าเซี่ย”โฮก!!จระเข้ดำสามตัวที่ถูกหวังชิงฟาดลงมา ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วล้อมเธอไว้ ดวงตาสีมรกตหลายคู่เปล่งประกายในความมืดหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ สบตากัน กำลังจะพุ่งเข้าไปช่วยหวังชิง ทันใดนั้น เสียงแส้ดังสนั่นราวกับฟ้าผ่าก็ดังขึ้นฟาดจระเข้ดำตัวหนึ่งกระเด็นออกไปโดยตรง สายฟ้าสีขาวถักทอกันเป็นวังวน กักขังร่างของจระเข้ดำทั้งสามตัวไว้ภายในเสียงของหวังชิงดังลอยมาจากตรงกลาง“ไม่ต้องกังวล พวกมกรไม่กี่ตัวนี้ฉันยังรับมือได้ พวกเธอทำภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว ที่เหลือปล่อย
