แต่ว่า……ผู้อาวุโสเนี่ย นี่มันสัตว์เทพถึงสี่ตัวนะครับ ผมช่วยคุณได้……”“ไม่ต้อง” เนี่ยจิ่นซานพูดซ้ำอีกครั้ง “ไปช่วยเคิงเชียงหรือหวังชิงเถอะ ที่นี่ฉันรับมือได้”ถังอวี่เซิง “…”มกรเหล่านี้แม้จะไม่ได้แข็งแกร่งที่สุด แต่ก็เป็นสัตว์เทพ คนทั่วไปที่แข็งแกร่งที่สุดถ้าต้องรับมือพร้อมกันสองตัวก็แทบจะตายเก้าส่วน รอดหนึ่งส่วนแล้ว แต่ตอนนี้เนี่ยจิ่นซานต้องเผชิญหน้ากับมกรสี่ตัวที่ล้อมโจมตีเพียงลำพัง แต่ก็ยังไม่ยอมอ่อนข้อหลังจากที่ได้ปกป้องโชคชะตาของต้าเซี่ยร่วมกับเนี่ยจิ่นซานมาหลายปี ถังอวี่เซิงรู้ดีว่านิสัยของผู้บัญชาการใหญ่คนนี้แข็งกร้าวแค่ไหน จึงไม่พยายามโน้มน้าวอีก ได้แต่ถอนหายใจแล้วกล่าว“งั้นคุณก็ระวังตัวด้วยนะครับ!”“เดี๋ยวก่อน” ตอนที่ถังอวี่เซิงกำลังจะจากไป เนี่ยจิ่นซานนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงพูดอย่างจริงจัง “อวี่เซิง ปลาใหญ่ขึ้นเกาะแล้ว……ด้วยความสามารถของนาย ไม่ควรโผล่หน้าออกมา ให้คอยเฝ้าอยู่แถวชายทะเล ป้องกันไม่ให้ปลาที่หลุดรอดหนีออกไป”ปลาใหญ่ขึ้นเกาะแล้วเหรอ?เมื่อได้ยินประโยคนี้ ถังอวี่เซิงหรี่ตาลง เขาพยักหน้าแล้วกล่าว“ครับ ผมเข้าใจแล้ว”เมื่อสิ้นเสียง ร่างของถังอวี่เซิงพลันสั่นไหว พุ่งกลับเข้าไปในกระแสน้ำทะเลที่ปั่นป่วนอีกครั้ง ก่อนจะหายลับไปอย่างไร้ร่องรอย
