ดังขึ้นต่อเนื่อง ร่างใหญ่แข็งแกร่งพุ่งเข้าชนเนี่ยจิ่นซานที่ยืนอยู่หน้าเกาะอย่างดุดัน เขาดึงกระบองสีดำออกมาอย่างรวดเร็ว ร่างกายพุ่งเข้าหาฝูงจระเข้ราวกับสายฟ้า เสียงลมแหวกอากาศดังขึ้น เงาของกระบองฟาดจระเข้ดำตัวที่อยู่หน้าสุดจมลงไปในพื้นดินทันที!จระเข้ดำตัวหนึ่งถูกฟาดล้ม จระเข้ดำอีกหลายตัวก็พุ่งออกมาติดๆ หางยาวราวกับหนวดพัวพันรอบข้อมือของเนี่ยจิ่นซานในชั่วพริบตาปากใหญ่สีแดงฉานหลายปากอ้าออก ฟันที่แหลมคมพอจะกัดหินที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกให้แตกได้ กัดร่างของเนี่ยจิ่นซานอย่างบ้าคลั่ง!เนี่ยจิ่นซานคำรามเบาๆ กระบองในมือวาดเป็นเงาเลือนราง ฟาดเข้าที่คางของปากใหญ่ที่อยู่ใกล้ตัวเขาที่สุดทำให้ร่างของจระเข้ดำตัวนั้นลอยกระเด็นไปทั้งตัว ลมแรงที่ม้วนตัวขึ้นสะบัดหนวดที่พันรอบข้อมือออก ร่างกายของเขาทิ้งเงาจางๆ ไว้ในอากาศ หลบหลีกการงับของจระเข้ดำอีกสามตัวได้เนี่ยจิ่นซานยืนนิ่งท่ามกลางการล้อมของจระเข้ดำทั้งสี่ตัว สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆในขณะที่จระเข้ดำเหล่านี้กำลังจะพุ่งเข้ามาอีกครั้ง คลื่นที่ม้วนตัวอยู่ด้านหลังก็พลันสูงขึ้น ร่างในชุดขาวที่ถือหอกฟางเทียนฮว่าจี่ยืนอยู่บนยอดคลื่น ปล่อยพลังอำนาจอันทรงพลังออกมา“ผู้อาวุโสเนี่ย ผมมาช่วยคุณแล้ว” ถังอวี่เซิงกระโดดลงมาจากคลื่นเนี่ยจิ่นซานขมวดคิ้ว เอ่ยเสียงเข้ม “ไม่ต้อง ฉันคนเดียวก็พอ”ถังอวี่เซิงที่กำลังจะพุ่งเข้าไปโจมตีด้วยอาวุธ ได้ยินคำพูดนี้แล้วชะงักไปชั่วขณะ “