เทพ [บทเพลงควบคุมวิญญาณ] สามารถควบคุมมันได้ในเวลาจำกัด หลินชีเยี่ยต้องเคลื่อนย้ายมันไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ในเวลาอันสั้น ในเวลาเดียวกันก็ต้องรักษาระดับเสียงไม่ให้เพี้ยนขณะที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง… นี่เป็นความท้าทายอันยิ่งใหญ่สำหรับเขา!ร่างของไป๋เจ๋อพุ่งผ่านท้องฟ้าที่สุดขอบฟ้า แสงเหนือสีฟ้าอ่อนทอดตัวลงมาจากเมฆ หลังแสงเหนือคือความว่างเปล่า“ฟ้าก็สวย ผืนดินก็งดงาม แล้วก็พวกที่… พรวด!”หลินชีเยี่ยยังร้องไม่จบ สีหน้าของเขาก็ซีดลงทันที พ่นเลือดสดออกมาอย่างแรง ดวงตาฉายแววเหนื่อยล้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนวิญญาณของไป๋เจ๋อหลุดพ้นจากการควบคุมของเขา พลังสะท้อนกลับกระแทกเข้าใส่จิตใจของหลินชีเยี่ยโดยตรงเขารู้สึกเพียงเสียงอื้ออึงในหู แม้แต่สติก็พร่าเลือน…[บทเพลงควบคุมวิญญาณ] แม้จะทรงพลัง แต่ผลข้างเคียงหลังจากสูญเสียการควบคุมก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลยดวงตาที่เลื่อนลอยของไป๋เจ๋อค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ มันมองดูพรมแดนที่ค่อยๆ เข้าใกล้เบื้องหน้า ตกอยู่ในความสับสนชั่วขณะ……ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่?หลินชีเยี่ยกัดฟันกรอด พยายามรักษาสติให้ชัดเจน กำเขาทั้งสองของไป๋เจ๋อแน่น เขตแดนสีทองแผ่ขยายออกจากใต้ร่าง!ไป๋เจ๋อหลุดพ้นจากการควบคุมของเขาแล้ว มันกำลังจะพุ่งกลับเข้าเขตเมือง นอกจากจะสังหารมันตรงนั้น ก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีก แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ทำไมไม่ลองเสี่ยงอีกครั้งสุดท้าย!ไป๋เจ๋อที่คลุ้มคลั่งสามารถตอบสนองต่อเ
