สียงร้องของลูกมันได้ แสดงว่าจิตสำนึกของมันยังมีโอกาสที่จะฟื้นคืน ถ้าเป็นเช่นนั้น เขาก็จะให้โอกาสอีกฝ่ายในการสร้าง ‘ปาฏิหาริย์’ !เมื่อ [พิภพเทพ] เปิดออก หลินชีเยี่ยลืมตาขึ้นอย่างยากลำบากแล้วมองไปข้างหน้า แสงเหนือที่ปกคลุมอยู่ที่ขอบของ เมืองหวยไห่ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นตรงหน้าเขา!กรร!!ดวงตาสีเลือดของไป๋เจ๋อฉายแววดิ้นรน มันคำรามเบาๆ หนึ่งครั้ง แล้วพาหลินชีเยี่ยพุ่งเข้าไปในแสงเหนือ!แสงวาบหนึ่งปรากฏขึ้น ร่างของหลินชีเยี่ยและไป๋เจ๋อหายวับไปจากโลกนี้ในพริบตาหลินชีเยี่ยที่กำลังมึนงงรู้สึกว่ารอบข้างตกอยู่ในความเงียบสงัด สายฝน ไป๋เจ๋อ เสียงร้องตกใจในเมือง สายน้ำที่ปั่นป่วน……ทุกอย่างห่างไกลออกไปอย่างรวดเร็วเขารู้สึกเหมือนกับว่าพุ่งชนเข้ากับฟองน้ำที่นุ่มนิ่มมาก ทั้งร่างผ่อนคลายลง แสงเหนือพร่าเลือนวาบขึ้นในดวงตาจิตสำนึกค่อยๆ จมลงสู่ความสับสน…………ในความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด จิตสำนึกของหลินชีเยี่ยดิ่งลงไปเรื่อยๆความรู้สึกไร้น้ำหนักที่แทรกซึมเข้าไปถึงวิญญาณนี้ ทำให้หลินชีเยี่ยรู้สึกกังวลอย่างบอกไม่ถูก แต่สิ่งที่แปลกคือเขาไม่รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องแปลกใหม่ ราวกับว่าเคยประสบมาก่อนความมืดมิด ความสับสนวุ่นวาย ความว่างเปล่า รอบข้างไม่มีอะไรเลย หลินชีเยี่ยรู้สึกว่าศีรษะของเขาปวดมากเขาลืมไปว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ และไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะไปที่ไหน……ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังมาจากด้านหลังของเขา“คุณเป็นใคร?”สมองที่สับ
