บคุมไม่ได้บนฝากระโปรงหน้าของรถคันใหญ่นี้ถึงกับมีดอกไม้สีแดงใหญ่ผูกไว้ด้วย“เดี๋ยวนะ ทำไมนายต้องพกรถติดตัวด้วยล่ะ” เฉาเยวียนอดไม่ได้ที่จะวิจารณ์“นี่เรียกว่าเรียนรู้จากประสบการณ์ไงล่ะ! ครั้งที่แล้วตอนที่เราอยู่ในป่าดงดิบที่อำเภออันถ่า ถ้ามีรถสักคัน คงจะสบายกว่านี้เยอะ” ไป๋หลี่พั่งพั่งยิ้มพลางลูบกระจกมองหลัง “ดังนั้น พอกลับไปผมก็ให้คนไปซื้อรถมาให้ทันที เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเหตุการณ์ในอนาคต”อันชิงอวี๋มองเครื่องใช้ไฟฟ้าที่กระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นด้วยดวงตาเป็นประกาย รีบพยักหน้าทันที “ไม่มีปัญหา……ให้เวลาผมครึ่งชั่วโมง”ในครึ่งชั่วโมงต่อมา อันชิงอวี๋ได้แสดงให้ทุกคนเห็นด้วยการกระทำว่า‘วิทยาศาสตร์เปลี่ยนแปลงชีวิต’ นั้นเป็นอย่างไรเขาถอดชิ้นส่วนและประกอบใหม่อย่างรวดเร็ว อุปกรณ์มากมายที่คนอื่นไม่เข้าใจถูกสร้างขึ้นจากมือของเขาอย่างต่อเนื่อง เพื่อเพิ่มความเร็วในการดัดแปลง อันชิงอวี๋ถึงกับงอกแขนเพิ่มขึ้นมาอีกสองข้าง ดวงตาสีเทาคู่นั้นเหมือนเครื่องมือที่แม่นยำที่สุด วิเคราะห์ทุกสิ่งในมือโดยปราศจากความรู้สึกใดๆระบบผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ ระบบผลิตไฟฟ้าสำรองพลังงานน้ำ ระบบแสงสว่าง ระบบระบายอากาศระบบบ้านอัจฉริยะที่เชื่อมต่อด้วยปุ่มเดียว……ไม่นาน หลุมหลบภัยที่ถูกทิ้งร้างทั้งหมดก็ถูกดัดแปลงให้เป็นที่อยู่อาศัยที่ทันสมัย ทุกที่ที่มองเห็นเต็มไปด้วยเทคโนโลยีและงานหนัก“เรียบร้อยแล้ว” อันชิงอวี๋มองผลงานตรงหน้า
