่งลอยอยู่กลางอากาศ ดูเหมือนกำลังลังเลไม่แน่ใจ“ดูเหมือนจะเป็นเทพนอร์ส ปลาที่หลุดตาข่ายหรือ?” ซุนหงอคงยกกระบองทอง น้ำเสียงค่อยๆ เย็นชาลง“เดี๋ยวก่อน!” หลินชีเยี่ยมองเห็นใบหน้าของร่างนั้นชัดเจน จึงเอ่ยขึ้นทันที “ผม… รู้จัก……”เสียงพึมพำของหลินชีเยี่ยดังขึ้น เหล่าเทพต้าเซี่ยที่กำลังจะพุ่งออกไปพลันหยุดชะงัก สกัลด์ที่อยู่ไกลออกไปก็สังเกตเห็นการเข้ามาใกล้ของพวกเขา สายตามองเห็นหลินชีเยี่ยในกลุ่มคน ดวงตาที่แดงก่ำนั้นก็เริ่มมีน้ำตาคลอขึ้นมาอีกครั้ง……“หลินชีเยี่ย!” สกัลด์เร่งความเร็ว พุ่งเข้าหาหลินชีเยี่ย“สกัลด์ คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”สกัลด์พูดสะอื้น เล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ แต่หลินชีเยี่ยกลับไม่ได้ยินชัดเจน ต้องอาศัยซีหวังหมู่ที่อยู่ข้างกายถ่ายทอดเสียงเข้าไปในหัว ถึงจะเข้าใจความหมายของเธอ“ก็ได้… คุณไปกับพวกเราเถอะ” หลินชีเยี่ยมองสกัลด์ที่เริ่มร้องไห้โฮ สีหน้าดูซับซ้อนการเสียสละของเวอร์ดานดิและเอิร์ด แลกมาด้วย ‘อนาคต’ ที่ยังคงอยู่ สำหรับเทพปกรณัมนอร์สที่สูญสิ้นไปแล้วบางทีอาจจะเป็นเรื่องดี……แน่นอน นี่ก็หมายความว่าเจียหลานมีทางรอดแล้วเฉาเยวียนที่อยู่ข้างๆ มองชายแดนของต้าเซี่ยที่ค่อยๆ เข้าใกล้ ทันใดนั้นก็ถอนหายใจออกมา“เหล่าเฉา เป็นอะไรไป?” ไป๋หลี่พั่งพั่งถามอย่างงุนงง“กำลังจะกลับต้าเซี่ยแล้ว แต่เรายังหาหีบพันธสัญญาไม่เจอเลย” เฉาเยวียนส่ายหัว“มีเรื่องที่ยังทำไม่เสร็จ รู้สึกเหมือนขาดอะไร