บางอย่าง……”“เหล่าเฉา นายไม่ได้เป็นโรคย้ำคิดย้ำทำหรอกนะ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งจิ๊ปาก “หีบพันธสัญญาหายไปตั้งแต่อยู่บนสวรรค์แล้ว ถึงเราอยากหาก็ไม่รู้จะไปหาที่ไหน……บางทีอาจจะเป็นมิคาเอลที่พบหีบพันธสัญญาแล้ว กำลังจะนำกลับไปที่ต้าเซี่ยก็ได้นะ?”ขณะที่ทั้งสองคนกำลังสนทนากันนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากข้างๆ“หีบพันธสัญญา? สวรรค์?” โจวผิงลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะเคาะกล่องกระบี่เบาๆ กล่องเล็กๆ ทรงสี่เหลี่ยมก็ตกลงมาอยู่ในมือของเขา “ก่อนหน้านี้ตอนผ่านทะเลแห่งหนึ่ง ไม่รู้ทำไมถึงได้หลงเข้าไปในอาณาจักรเทพที่ถูกทิ้งร้าง น่าจะเป็นสวรรค์ที่พวกนายพูดถึง แล้วก็เจอสิ่งนี้ที่นั่น……ลองดูสิ นี่เป็นสิ่งที่พวกนายกำลังตามหาหรือเปล่า?”เมื่อเห็นกล่องใบนี้ ไป๋หลี่พั่งพั่งและคนอื่นๆ ก็อ้าปากค้าง…………ต้าเซี่ยเมืองชางหนานแสงอาทิตย์ยามเย็นสีเหลืองนวลส่องกระทบป้ายสำนักงานเหอผิง ทาบทาด้วยสีทองอ่อนๆ บนถนนที่คลาคล่ำไปด้วยรถราและผู้คนที่รีบร้อนกลับบ้าน[ติ๊งต่อง! ยินดีต้อนรับ!]เสียงอิเล็กทรอนิกส์ใสแจ๋วดังขึ้น ซูเจ๋อที่กำลังงีบหลับอยู่หลังเคาน์เตอร์พลันสะดุ้งตื่น“เอ่อ พวกเราปิดร้านแล้ว ถ้ามีธุระอะไร กรุณามาใหม่พรุ่งนี้นะครับ” ซูเจ๋อพูดพลางหาวไปด้วยเขาเหลือบมองไปที่ประตู แล้วก็ชะงักไปเห็นสุนัขตัวใหญ่สีเทาที่ดูดุร้าย กำลังยืนอยู่หน้าประตูกระจก ส่งเสียงคำรามต่ำใส่เขา ดูเหมือนพร้อมจะโจมตีได้ทุกเมื่อด้านหลังสุนัขตัวนั้น มีหญิงสาวผ
