้ แทบไม่เคยร้องไห้เลย เขาจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ร้องไห้หนักที่สุดคือตอนที่จ้าวคงเฉิงตายในอ้อมกอดของเขา……เกิดอะไรขึ้นในอนาคต? ถึงทำให้เขาร้องไห้เสียใจขนาดนั้น? แล้วก็ร้องไห้จนตาบอด?สิ่งที่เธอพูดมา เป็นเรื่องของเขาจริงๆ เหรอ?หลินชีเยี่ยเดินตามหลังสกัลด์ รู้สึกหนักอึ้งในใจไม่นานนัก หลินชีเยี่ยก็เห็นน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ที่สกัลด์พูดถึง ที่เรียกว่าน้ำพุก็ไม่เชิง มันเป็นลำธารสีขาวบริสุทธิ์ที่พุ่งขึ้นมาจากใต้ดินน้ำพุนี้ไหลเชี่ยวกรากลงไปตามลำน้ำที่ทอดยาว ไปบรรจบกับแม่น้ำสายใหญ่ที่ไหลเชี่ยวกรากอีกฝั่งหนึ่งของภูเขาก่อนจะไหลผ่านแอสการ์ดทั้งหมดหลินชีเยี่ยจำแม่น้ำสายใหญ่ที่ไหลเชี่ยวกรากนั้นได้ มันคือแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ในตำนานของเทพเจ้านอร์ส และเป็นแหล่งน้ำเพียงแห่งเดียวในชีวิตประจำวันของพวกเทพที่ริมน้ำพุสีขาวใสบริสุทธิ์ บรากีนอนนิ่งอยู่บนก้อนหินขนาดใหญ่ เทพีแห่งอดีตและเทพีแห่งปัจจุบันยืนอยู่คนละด้าน จ้องมองเขาด้วยสายตาเคร่งขรึมน้ำพุกระทบกับก้อนหินริมฝั่ง ละอองน้ำกระเซ็นขึ้นมา ตกลงรอบตัวบรากี ขนตาที่เปียกชื้นด้วยละอองน้ำสั่นไวเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น……บรากีจ้องมองท้องฟ้าสลัวที่มองเห็นผ่านช่องใบไม้เหนือศีรษะด้วยสายตาว่างเปล่า เหมือนร่างไร้วิญญาณที่ไม่ขยับเขยื้อนไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่ เสียงแหบแห้งแผ่วเบาดังออกมาจากลำคอของเขา“อิดุนน์……”หลินชีเยี่ยเห็นบรากีฟื้นขึ้นมา จึงรีบเดินเข้าไปหา “บรากี คุณต
