นที่ซ่อนตัวอยู่ตรงมุม ผ่านกำแพงสูงนอกลาน บรากีสามารถมองเห็นวิหารที่ทอดยาวในระยะไกล และภูเขาเทพที่เลือนราง“แอสการ์ด?!”บรากีตกตะลึงในฐานะเทพพื้นเมืองของแอสการ์ด เขาย่อมจำอาคารเหล่านั้นได้ หลินชีเยี่ยมาอยู่ที่แอสการ์ดได้อย่างไร?ในเมื่อเขามาถึงแอสการ์ดตั้งนานแล้ว ทำไมไม่ปล่อยตัวเองออกไปพบอิดุนน์สักครั้ง?จดหมายจากอิดุนน์ที่อยู่ในห้องของเขามาจากที่ไหนกัน?บรากีมองภาพนี้อย่างงงงวย ยืนนิ่งอยู่ในห้อง“บรากี บรากี……อย่าเพิ่งตื่นตระหนก ผมจะเรียกชีเยี่ยมาเดี๋ยวนี้ เขาจะอธิบายให้คุณฟัง……” หลี่อี้เฟยวิ่งขึ้นไปที่ห้องพักชั้นสองอย่างเหนื่อยหอบ ยืนอยู่หน้าประตูแล้วกล่าว“ข้ารู้แล้ว! ข้ารู้แล้ว!!”บรากีราวกับนึกอะไรออก ดวงตาค่อยๆ เปล่งประกายขึ้นมาเขาเหมือนเด็กที่ตื่นเต้น ยื่นมือออกไปอย่างร่าเริง ชี้ไปที่หลี่อี้เฟยที่อยู่ตรงหน้าและหลินชีเยี่ยที่อยู่ข้างนอก แล้วหัวเราะเสียงดัง“จริงๆ แล้ว หลินชีเยี่ยมาถึงแอสการ์ดนานแล้ว เขาทำตัวเหมือนผู้ส่งสาร แอบเอาจดหมายที่ข้าเขียนไปส่งให้อิดุนน์แล้วก็แอบเอาจดหมายตอบของนางกลับมาที่นี่ จากนั้นก็ยัดใส่ตู้จดหมายของข้า……เขาเจออิดุนน์มานานแล้ว! ที่เขาไม่ให้ข้าออกไป เพราะอยากให้พวกเจ้าร่วมมือกันทำให้ข้าประหลาดใจตอนออกจากโรงพยาบาล! ใช่หรือไม่?!”หลี่อี้เฟยยืนอึ้งอยู่กับที่“ออกจากโรงพยาบาล……ออกจากโรงพยาบาล……แค่ได้ออกจากโรงพยาบาล ข้าก็จะได้เจอนางแล้ว!” บรากีก้มหน้าพึมพำไม่ชัดเจน ด
