ยาวไปไร้ที่สิ้นสุด และที่ปลายทางด่วน รถแมคลาเรนลายวันสิ้นโลกกำลังพุ่งทะยานด้วยความเร็วที่น่าตกใจ!“นั่น……” หลินชีเยี่ยอ้าปากค้างรถแมคลาเรนคันนั้น เขาคุ้นเคยดีเหลือเกินตอนนั้นในแวดวงผู้เลื่อมใสที่ญี่ปุ่น เขาขับรถคันนี้ไปทำลายโอซาก้า“จี้เนี่ยน?!”หลินชีเยี่ยรีบคว้ามือซุนหงอคงที่กำลังจะพุ่งเข้าหารถแมคลาเรนพร้อมกับกระบองทอง “พี่ลิง พวกเดียวกัน!”ซุนหงอคงขมวดคิ้วแล้วนั่งลงเงียบๆหลินชีเยี่ยขี่เมฆพลิกกาย ตรงไปยังทิศทางของรถแมคลาเรน เมื่อเงาของรถชัดขึ้นในสายตา เขาก็โบกมือ“จี้เนี่ยน!”เอี๊ยด~!!เสียงเสียดสีอันแหลมคมของยางรถกับพื้นดังก้องไปทั่วหมอก จี้เนี่ยนรีบขยับมือในห้องคนขับอย่างรวดเร็ว รถแมคลาเรนทั้งคันดริฟต์ครึ่งรอบบนทาง หยุดอย่างกะทันหันที่ขอบทางด่วนขาเรียวขาวเนียนเตะประตูรถเปิดออก จี้เนี่ยนสวมเสื้อคลุมขาดรุ่งริ่ง เดินลงมาจากรถด้วยความโกรธ“หลินชีเยี่ย! นายอยากตายหรือไง?! รู้ไหมว่าการทำอะไรตามใจชอบมันอันตรายแค่ไหน? ยังไม่ถึงขีดจำกัดเลย ก็จะไปแย่งชิงคลังสมบัติกษัตริย์กับเทพเจ้าของโอลิมปัสแล้ว!? ทำไมไม่กลับไปหาฉันที่ยูโทเปียก่อนล่ะ? ยังไง? ฉันเป็นประธานสมาคมปีศาจนะ จะเป็นภาระให้นายงั้นเหรอ?ถ้านายพาฉันไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นโอลิมปัสหรือเทือกเขาแอลป์ ฉันจะพานายบุกเข้าไปในคลังสมบัติกษัตริย์ แล้วฆ่าพวกมันทั้งหมด! นี่ไม่ดีกว่าการที่นายไปเสี่ยงคนเดียวเหรอ? ถ้านายพลาดท่าโดนฆ่า ฉันจะกลับบ้านยังไง?! นาย……
