คือใครกัน? เป็นผู้รอดชีวิตจากแวดวงผู้เลื่อมใสที่พากลับมาใหม่หรือเปล่า?”“ประธาน ช่างเก่งกาจ!”“ประธาน! ประธาน! ประธาน พวกเรารักคุณ!!”“……”หลินชีเยี่ยหันไปมอง พบว่าประตูท่าเรือมีผู้คนแออัดกันอยู่ ราวกับแฟนคลับที่กำลังโห่ร้องอย่างคลั่งไคล้ มีอย่างน้อยเจ็ดถึงแปดร้อยคนพวกเขามีสีผิวที่แตกต่างกัน คนผิวขาว คนผิวดำ และคนเอเชีย มีสัดส่วนพอๆ กัน แต่ไม่ว่าจะเป็นสีผิวอะไร ตอนนี้ทุกคนพูดภาษาจีนเหมือนกันหมดพวกเขาชูป้ายผ้าจอพิกเซลและมีบางคนถอดเสื้อสีขาวของตัวเองออกมาโบกสะบัดพร้อมตะโกน บนนั้นเขียนไว้อย่างชัดเจนว่า‘??จี้เนี่ยน??’“นี่กำลังไล่ตามดาราเหรอ?” เฉาเยวียนเบิกตากว้าง“……เข้าใจแบบนั้นก็ได้” อัศวินอธิบายอย่างจนปัญญา “คนส่วนใหญ่ในยูโทเปีย เป็นคนที่ประธานช่วยออกมาจากแวดวงผู้เลื่อมใส พวกคุณเคยไปที่แวดวงผู้เลื่อมใสมาแล้ว คงรู้ว่าที่นั่นเป็นยังไง พอออกมาจากที่นั่นแล้วไม่ได้นับถือเทพเจ้าอีกต่อไป พวกเขาต้องการความเชื่อใหม่ และในสายตาของผู้อยู่อาศัยเหล่านี้ ประธานที่ช่วยพวกเขาออกมาด้วยมือตัวเอง และสร้างเมืองใต้น้ำที่เหมือนปาฏิหาริย์แบบนี้ขึ้นมา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเป้าหมายแห่งศรัทธาที่ดีที่สุดคนพวกนี้เห็นประธานก็เหมือนกับศาสนิกชนตะวันตกได้เห็นพระเจ้าด้วยตาตัวเอง ความคลั่งไคล้และตื่นเต้นนั้นห้ามไม่อยู่ แต่ความแตกต่างระหว่างสองอย่างนี้ก็คือ พระเจ้าไม่ได้ปรากฏตัวต่อหน้าสาวกง่ายๆ แต่ประธานเป็นคนที่มีชีวิตจ
