กจากโรงพยาบาล หากเหล่าเทพในต้าเซี่ยพบว่าซุนหงอคงปรากฏตัวในสรวงสวรรค์ย่อมจะก่อให้เกิดความวุ่นวายอย่างแน่นอน การมีอยู่ของโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าก็จะถูกเปิดเผย ดังนั้น ทั้งสองยิ่งเงียบเชียบได้เท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้นไม่นานนัก ซุนหงอคงก็หยุดเท้าลงตรงหน้าวังเซียนแห่งหนึ่ง“ข้าจะเข้าไปข้างใน เจ้ารออยู่ข้างนอกนะ” ซุนหงอคงดึงหมวกคลุมศีรษะ ปิดบังใบหน้าของตัวเองให้จมหายไปในเงามืดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายพลันสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะหายวับไปนอกวังเมื่อซุนหงอคงหายตัวไปแล้ว หลินชีเยี่ยจึงเงยหน้าขึ้นมองป้ายหน้าวังเซียน“วังฉยงส้าน?”นี่มันที่ไหนกัน?ดูเหมือนจะไม่มีบรรยากาศเหมือนวังเซียนอื่นๆ ที่ดูสูงส่งเหนือโลก……ผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่เป็นคนรู้จักของซุนหงอคง?หลินชีเยี่ยทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนรออยู่หน้าประตูวังเซียนเพียงลำพัง ผ่านไปสักพัก ซุนหงอคงก็เดินออกมาจากข้างใน ดูเหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกติ ต่างกันเพียงอย่างเดียวคือบนหลังอีกฝ่ายมีถุงสีดำใบใหญ่เพิ่มขึ้นมาหลินชีเยี่ยอยากรู้อยากเห็นจึงคิดจะใช้พลังจิตสำรวจดูว่าในถุงบรรจุอะไรไว้กันแน่ แต่พลังจิตเพิ่งจะออกจากร่างก็รู้สึกวิงเวียนศีรษะและตาพร่ามัว จึงต้องล้มเลิกความคิดนี้ไปชั่วคราวซุนหงอคงแบกถุงไว้บนบ่า เอ่ยเสียงเรียบว่า “ไปกันเถอะ”“พี่ลิง คุณพบคนที่ต้องการพบเรียบร้อยแล้วเหรอ?”“ยัง” ซุนหงอคงส่ายหน้า “ตอนนี้กำลังจะไปพบ”หลินชีเยี่ยที่มีความสงสัยเต็มหัวใจ ตามหลังซุนห