บด้วยตัวเอง ค่อยๆ เคลื่อนไปยังที่ไกลออกไป“เทียนจุนอยู่ที่ไหน? แล้วมิคาเอลล่ะ?”“พวกเขาทั้งสองกำลังหารือกันอยู่ในตำหนัก ดูเหมือนจะกำลังเจรจาการแลกเปลี่ยนกันอยู่”“การแลกเปลี่ยน……”หลินชีเยี่ยนึกขึ้นได้ทันใดว่า เมื่อครั้งเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ที่ชางหนาน ตอนที่เขาได้พบกับมิคาเอลอีกครั้งพระองค์ก็ได้กล่าวถึงเรื่องที่พระองค์ส่งมอบ [พิภพเทพ]ให้กับหลินชีเยี่ยนั้น ก็เป็นเพราะเมื่อร้อยปีก่อน หลิงเป่าเทียนจุนแห่งต้าเซี่ยได้ทำการแลกเปลี่ยนบางอย่างกับพระองค์ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างมิคาเอลกับเหล่าเทพต้าเซี่ยจะยังดีอยู่?สายลมหอมหวานพัดผ่านแก้มของหลินชีเยี่ย นกกระเรียนหลายตัวบินวนเวียนอยู่เหนือศีรษะของเขาและหยางจิ้น พลังวิญญาณที่อบอวลอยู่พร้อมกับกลิ่นหอมของหญ้าเขียวสดโชยเข้าสู่จมูกของเขา ใบหน้าที่ซีดขาวค่อยๆ กลับมามีสีเลือดฝาดหยางจิ้นเข็นรถให้หลินชีเยี่ยไปตามทุ่งหญ้าเขียวขจี ข้ามสะพานเล็กๆ เหนือลำธารศักดิ์สิทธิ์ ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่ดื่มด่ำกับช่วงเวลาแห่งการพบกันอีกครั้งที่รอคอยมานานหลินชีเยี่ยหลับตา ทั้งอาบแดดและนอนสบายอยู่บนรถเข็นหนังสุนัข อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่งกับความมหัศจรรย์ของโชคชะตาเมื่อสี่ปีก่อน หลินชีเยี่ยไม่เคยคิดฝันเลยว่า สักวันหนึ่งเขาจะได้พบกับหยางจิ้นอีกครั้งในรูปแบบนี้ และในสถานที่เช่นนี้“พี่” เสียงเบาๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง หยางจิ้นกำลังเข็นรถเข็น“หืม?”“หลายปีที่ผ่านมา พี่เ
