กลางทะเลทรายอุดร และอีกท่านหนึ่งคือผู้ที่ดุจมังกรศักดิ์สิทธิ์ เห็นหัวแต่ไม่เห็นหาง สามท่านนี้ล้วนเชี่ยวชาญในเพลงกระบี่ ใช้กระบี่สะท้านหล้า และได้รับการยกย่องให้เป็นปรมาจารย์กระบี่
ปรมาจารย์กระบี่สามท่านใครแข็งแกร่งใครอ่อนแอกว่ากัน ก็เป็นหัวข้อที่ผู้ที่ชื่นชอบเรื่องชาวบ้านถกเถียงกันไม่หยุดในรอบร้อยปีมานี้ และขนาดคุณชายสามของตระกูล ผู้มีพรสวรรค์ด้านเพลงกระบี่สูงส่ง ใช้กระบี่เดียวผ่าครึ่งยุทธภพและป่าอสูรของแคว้นสันติ ก็ยังไม่สามารถได้รับขนานนามว่าเป็นปรมาจารย์กระบี่ได้ แสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของชายชราตรงหน้านี้น่าสะพรึงกลัวเพียงใด
ไม่รู้ว่า…เขาคือท่านใดในสามท่านนี้?
สายตาของคนหนึ่งชราหนึ่งเยาว์ประสานกัน ทันใดนั้นเซียวเหยียนก็มองเห็นเจตจำนงกระบี่ที่ซ่อนอยู่อย่างลึกล้ำ ดุจห้วงทะเลลึกรวมตัวกันอยู่ในดวงตาของชายชรา แต่เจตจำนงกระบี่นี้ล้วนถูกบดบังอยู่ภายใต้ดวงตาที่ดำสนิทและสงบนิ่ง หากไม่ใช่เพราะเขามีความเข้าใจในเพลงกระบี่ระดับสอง ก็คงไม่อาจมองเห็นได้
“ได้ยินมาว่าลูกของจ้านเฉิง สร้างรากฐานและหลอมโลหิตไม่สำเร็จ ไม่มีพรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์รึ?” หลี่ชางเสวียน มองเด็กชายที่อยู่แทบเท้าอย่างเรียบเฉย บุตร
