บทที่ 163 เย่ชิงอวี๋ ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย
เบื้องหน้าของเย่ชิงอวี๋ บุรุษชุดดำจ้องมองนางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาและจิตสังหาร
มันมิได้โง่เขลา
สตรีผู้นี้มิยอมจู่โจมใส่ตนแต่กลับฟันกระบี่ขึ้นสู่ท้องฟ้าสายหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ากำลัง ‘เรียกพวก’
หากมันขืนชักช้าดึงดันต่อไป มีหวังอาจถูกรุมโจมตีได้!
มันจำต้องเผด็จศึกให้ไว สังหารสตรีผู้นี้ในทันทีแล้วรีบจากไปจากที่นี่เสีย
พวกฝ่ายมารที่ก่อกรรมทำชั่วในยุทธภพ ส่วนใหญ่มักมีสภาพมิต่างจากหนูตัดจอมขี้ขลาดที่ต้องคอยหลบ ๆ ซ่อน ๆ
พวกมันมีความระแวดระวังภัยสูงกว่าสามัญชน เพราะรู้ตัวดีว่าเป็นเป้าหมายที่ผู้คนจ้องจะรุมประชาทัณฑ์!
หากพลั้งเผลอเพียงนิดเดียว ย่อมมีสิทธิ์ถูกยอดฝีมือฝ่ายธรรมะ ‘กำจัดอสูรปราบมาร’ ได้ทุกเมื่อ
ทว่าการฝึกฝนวิชาชั่วร้ายอันอำมหิตของพวกนอกรีตเหล่านี้ จำต้องออกท่องไปในยุทธภพ เพราะพวกมันจำเป็นต้องใช้ชีวิตคนมาเป็นทรัพยากรในการบำเพ็ญเพียร
ประหนึ่งบุรุษชุดดำผู้นี้ที่ฝึกฝนวิชาที่อำมหิตที่สุดแขนงหนึ่ง ‘ภาพร้อยภูตทารกราตรี’
วิชานี้จำต้องสังหารทารกจึงจะฝึกสำเร็จ