คนปกติ ต่อให้เป็นคนฝ่ายมารหรือแม้แต่คนโฉดชั่วช้าเพียงใด ก็มักมิเต็มใจจะฝึกฝนวิชาที่สิ้นไร้มโนธรรมเยี่ยงนี้
ยากจะจินตนาการได้ว่าต้องเป็นคนบ้าวิปลาสเพียงใด ถึงได้คลุ้มคลั่งขนาดฝึกมรดกมารที่ไร้ความเป็นมนุษย์เช่นนี้
กล่าวโดยสรุป คนประเภทนี้มิอาจเรียกขานว่าเป็นคนได้อีกต่อไป
มันไม่คู่ควร!
บุรุษชุดดำจ้องมองเย่ชิงอวี๋ ตั้งแต่ต้นจนจบมันมิเอ่ยวาจาออกมาแม้แต่คำเดียว
ในจังหวะที่เย่ชิงอวี๋ฟันปราณกระบี่มหาดับสูญออกไปนั้น ดาบหัวผีในมือของมันก็ออกจากฝักแล้ว
ประกายดาบพลันวูบวาบ ไอ้มารพวยพุ่งโหมกระหน่ำ
ปราณดาบสีดำสนิทสายหนึ่งพุ่งทะลุจากคมดาบหัวผี ฟาดฟันผ่านอากาศเสียงหวีดหวิว มุ่งตรงเข้าหาเย่ชิงอวี๋
ใบหน้าของเย่ชิงอวี๋ซีดเผือด นางรู้แจ้งแก่ใจว่าตนเองมิใช่คู่ต่อสู้ของบุรุษชุดดำผู้นี้
ทว่าต่อให้มิใช่คู่ต่อสู้ นางก็มิคิดจะนั่งรอความตายเฉย ๆ ย่อมต้องดิ้นรนขัดขืนเป็นธรรมดา
นางไม่มีวันหลับตาลงเพื่อยอมรับความตายเด็ดขาด!
กระบี่เหมันต์ในมือเย่ชิงอวี๋ตวัดฟันออก ปราณแท้ในร่างพุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง นางออกกระบวนท่าที่แข็งแกร่งและทรงพลังที่สุดของนางในทันที
‘วิชากระบี่เพลิงกัลป์’
