มหาสงครามระดับสะเทือนเลื่อนลั่นเช่นนี้ มีหรือที่เมิ่งฝานจะวางเฉยได้? ต่อให้มิอาจเห็นด้วยตาเนื้อ เขาก็ยังปรารถนาจะล่วงรู้บทสรุป นี่คือสัญชาตญาณสามัญของมนุษย์ มิอาจกล่าวได้ว่าเขามีจิตใจที่ไม่มั่นคง
ท่านผู้เฒ่าหลินขมวดคิ้วจนหน้าผากย่นเป็นรอย ใบหน้าฉายแววลังเลอย่างหนัก ก่อนจะกัดฟันถามย้ำว่า
“เจ้าปรารถนาจะชมการศึกครั้งนี้ถึงเพียงนั้นเชียวรึ?”
“แน่นอนขอรับ! การต่อสู้ระดับสุดยอดเช่นนี้ หากได้ประจักษ์สักครา ย่อมเป็นวาสนาและบทเรียนล้ำค่าที่จะติดตัวไปชั่วชีวิต” เมิ่งฝานตอบกลับทันควัน
เมื่อได้เห็นความมุ่งมั่นในแววตาของศิษย์รัก ความลังเลของท่านผู้เฒ่าหลินก็มลายหายไป แทนที่ด้วยความเด็ดเดี่ยว ท่านตัดสินใจอย่างแน่วแน่ก่อนจะเอ่ย
“ดี! ในเมื่อเจ้าต้องการเช่นนั้น วันนี้อาจารย์จะมอบวาสนาอันยิ่งใหญ่ให้เจ้าอีกครั้ง!”
ด้วยความเอ็นดูที่มีต่อเมิ่งฝานอย่างเปี่ยมล้น ท่านผู้เฒ่าหลินจึงคว้าบ่าของเขาไว้แล้วทะยานร่างขึ้นสู่เวหา พุ่งตรงไปยังยอดสูงสุดของหอขังอสูร
