เมิ่งฝานขมวดคิ้วมุ่น ในใจบังเกิดความตระหนกยิ่งนัก เขาไม่เคยเห็นท่านผู้เฒ่าหลินสำแดงท่าทีที่เสียอาการถึงเพียงนี้มาก่อนเลย
เขาจึงกวาดสายตามองตามทิศทางที่อาจารย์จ้องมองไปเบื้องหน้า
เบื้องหน้านั้นคือหอขังอสูร
และที่หน้าประตูชั้นหนึ่งของหอขังอสูร กลับมีร่างของคนสองร่างยืนหยัดอยู่
คนทั้งคู่ยืนประจันหน้ากันอย่างเงียบงัน เมิ่งฝานกวาดตามองอย่างถ้วนถี่ทว่ากลับมิจดจำคนทั้งคู่ได้เลยแม้แต่คนเดียว
มิต้องสงสัยเลยว่า ท่าทีที่สั่นคลอนของท่านผู้เฒ่าหลินย่อมต้องมีต้นเหตุมาจากคนคนหนึ่งในที่นั้น หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะพลังอำนาจของทั้งคู่รวมกัน
การที่คนสองคนสามารถยืนเผชิญหน้ากันได้อย่างทัดเทียมเช่นนี้ ย่อมพิสูจน์ได้ว่าทั้งคู่คือยอดคนที่สถิตอยู่ในระดับสูงสุดที่ยากจะหยั่งถึง!
“ท่านอาจารย์ ยอดคนสองท่านนั้นคือใครกันหรือขอรับ?” เมิ่งฝานเอ่ยถามซ้ำด้วยความกระหายรู้
การที่ยอดฝีมือผู้ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนเช่นท่านผู้เฒ่าหลิน ถึงกับหลุดสีหน้าและแสดงความหวั่นเกรงออกมาถึงเพียงนี้ ย่อมเป็นข้อพิสูจน์ที่ประจักษ์ชัดว่า พลังตบะของคนทั้งคู่นั้นอยู่เหนือกว่าท่านอาจารย์ไปไกลโพ้น
