เพราะพวกเขาพบว่าคนที่แต่งงานไปแล้วรอบตัวหาความสุขได้ยากยิ่ง สู้เป็นโสดไม่สบายใจกว่าหรือ? ส่วนคำว่ารักแท้นั้น ในโลกเดิมแทบจะไม่มีใครหลงเหลือความเชื่อถืออีกต่อไปแล้ว!
“ศิษย์พี่ท่านนี้ มีนามว่ากระไร?” เมิ่งฝานเป็นฝ่ายเอ่ยถามชื่อก่อน
เขารู้สึกว่าคนที่มีบุคลิกน่าสนใจเช่นนี้ ควรค่าแก่การทำความรู้จักไว้บ้าง แต่ก็จำกัดไว้เพียงแค่การรู้จักกันเท่านั้น
ชายหนุ่มรีบตอบกลับทันที “ข้าผู้น้อยนามว่าหลินเจี้ยน แล้วศิษย์น้องเล่าชื่อเรียงเสียงใด?”
ในสำนักซู่ซันแห่งนี้ ทันทีที่ใครได้ยินวีรกรรมของเขา ต่างก็พากันหนีห่างราวกับกลัวจะติดโรคระบาด มีเพียงเมิ่งฝานที่ไม่เพียงไม่รังเกียจ แต่ยังเป็นฝ่ายถามชื่อเขาด้วยตนเอง ซึ่งเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง
“เมิ่งฝาน” เขายิ้มพร้อมบอกชื่อออกไป
ที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตในสำนักอย่างสงบเสงี่ยมมาตลอด เรื่องเดียวที่นับว่าสั่นสะเทือนที่สุดคือการสยบองค์หญิงแห่งราชวงศ์มหาอู๋และสังหารแม่ทัพผู้นั้น แต่เรื่องนี้ถูกปิดเป็นความลับ มีเพียงท่านผู้เฒ่าหลินและศิษย์พี่หลัวเท่านั้นที่รู้ ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการเปิดเผยนามจริง
