บทที่ 94 ปัดเป่าธุลี สำรวจรังจิ้งจอก
จนถึงวินาทีนี้ เมิ่งฝานจึงค่อย ๆ ลอบผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ต้องยอมรับว่านางอสูรตนนี้สร้างแรงกดดันมหาศาลให้แก่เขาอย่างที่ไม่เคยพบพานมาก่อน หากมิได้ หงชี่ ทุ่มเทพลังเข้าช่วยอย่างสุดกำลังในจังหวะวิกฤต วันนี้ชะตากรรมของเขาคงต้องพบกับคราวเคราะห์อย่างไม่ต้องสงสัย
“หงชี่ วันนี้ต้องขอบใจเจ้ามาก” เมิ่งฝานเอ่ยกับกระบี่คู่กาย
แม้เขาจะรู้ดีว่าเพียงแค่สื่อสารผ่านจิต หงชี่ย่อมรับรู้ได้ แต่เขาก็ยังเลือกที่จะเอื้อนเอ่ยออกมาเป็นถ้อยคำ เพื่อแสดงถึงความซาบซึ้งและให้เกียรติในฐานะสหายร่วมรบ
“นายท่าน ท่านเกรงใจเกินไปแล้ว นี่คือหน้าที่ที่ข้าพึงกระทำ”
เมิ่งฝานปรายตามองไปยังจุดที่เคยเป็นที่ตั้งของร่างนางอสูร ทว่ายามนี้กลับหลงเหลือเพียงเศษซากที่แหลกเหลวเกินกว่าจะเรียกว่าศพได้ นางตกตายอย่างสิ้นซาก ชนิดที่ไม่มีทางจะฟื้นคืนกลับมาสร้างเวรสร้างกรรมได้อีกเป็นคำรบสอง