“เจ้าเด็กแสบ เจ้าแทบจะขูดรีดทรัพย์สมบัติที่ข้าสะสมมาทั้งชีวิตไปจนสิ้นแล้ว! สิ่งนี้คือ ‘วารีกังวาน’ ของเหลววิเศษที่ยอดปรมาจารย์แห่งพุทธสำนักใช้ขัดเกลากายา อานุภาพของมันดุดันรุนแรงยิ่งนัก เดิมทีข้าตั้งใจจะรอให้เจ้าบรรลุระดับพลังที่สูงกว่านี้ก่อนจึงค่อยมอบให้เป็นรางวัล แต่ใครจะคาดคิดว่าเจ้าจะหน้าหนาปานกำแพงเมืองเช่นนี้ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เมื่อเจ้าเก่งกาจขึ้น ข้าคงไม่มีสิ่งใดเหลือไว้เป็นรางวัลให้เจ้าอีกแล้ว!”
เมื่อได้ยินคำว่า ‘ของวิเศษจากพุทธสำนัก’ ดวงตาของเมิ่งฝานก็เบิกกว้างด้วยความยินดี
เป็นที่แซ่ซ้องไปทั่วหล้าว่าพุทธสำนักนั้นคือหนึ่งในใต้หล้าด้านการฝึกฝนกายา เหล่าพระอรหันต์กายทองคำล้วนมีร่างกายที่แกร่งกร้าวดุจเหล็กกล้าจนสำนักสายฝึกกายทั่วไปต้องสั่นสะท้าน
ที่แท้ท่านอาจารย์ก็ซุกซ่อนของดีระดับตำนานไว้กับตัวนี่เอง
เมิ่งฝานรีบยัดขวดวารีกังวานลงในแหวนมิติทันควัน ราวกับเกรงว่าหากช้าไปเพียงอึดใจ ผู้เฒ่าหลินจะเปลี่ยนใจยึดคืนไป
