กอีกครั้ง
‘นายเป็นเด็กดีนะโลแกน แต่ถ้านายโกหกพวกเรา นั่นก็หมายความว่านายกำลังวางแผนอะไรบางอย่าง ฉันหวังว่ามันจะไม่เป็นแบบนั้นนะ’
มีการโทรออก และอีกฝั่งหนึ่ง ชายหนุ่มผมบลอนด์หน้าตาอ่อนเยาว์รับสาย เขาสวมชุดเกราะคลุมร่างกายซึ่งมีขนปกคลุมตามข้อต่อ มันเป็นชุดเกราะแขนกุด ทำให้เห็นแขนที่กำยำและเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น
“ดันแคน วันนี้ระบบตรวจพบวัตถุสามชิ้นที่ตกลงบนเกาะ จากหนึ่งในนั้น มีคนแปลกหน้าอยู่คนหนึ่ง อาจจะไม่มีอะไรหรอก แต่ช่วยไปตรวจสอบดูหน่อยได้ไหมว่ามีอะไรที่นายหาเจอหรือเปล่า โดยเฉพาะร่องรอยของคนอื่นในตำแหน่งที่เหลือ?” บร็อกถาม
เบื้องหลัง สามารถมองเห็นหมู่บ้านได้ ดูเหมือนผู้คนกำลังฝึกใช้ความสามารถของตนเอง ต่อสู้กัน และพูดเล่นหัวเราะกัน
“พวกนายจะเงียบได้หรือยัง!” ดันแคนพูดด้วยความโกรธ ตะโกนใส่พวกเขา “ถ้าใครคนใดคนหนึ่งโดนฉัน ฉันสาบานเลยว่าจะแผ่พวกนายให้แบนเป็นแพนเค้ก”
คนอื่นๆ เงียบไปครู่หนึ่งขณะมองดันแคน แต่แล้วก็เริ่มหัวเราะและทำกิจกรรมต่อไป
“ไม่มีใครเคารพฉันเลยที่นี่” ดันแคนบ่นพึมพำ
“ได้เลย อะไรก็ได้ที่จะได้ออกไปจากพวกเด็กเหลือขอพวกนี้ บอกฉันหน่อยสิ นายเจออะไรเกี่ยวกับคนตัวเล็กที่ฉันถามถึงหรือยัง?”
“คนตัวเล็ก?” บร็อกหยุดไปครู่หนึ่ง พยายามนึก
“ใช่ จำได้ไหมที่ฉันบอกนายว่ามีชายตัวเล็กที่แข็งแกร่งคนหนึ่ง ตัวใหญ่กว่าเท้าฉันนิดหน่อย เขากำลังเดินไปรอบๆ เกาะ และฉันก็ไม่เห็นเขาอีกเลยตั้งแต่นั้นม
