า แต่เขาเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวง เขาอาจจะกำลังพยายามต่อสู้กับพวกเบลด!”
“โอ้ คนตัวเล็กนั่นเอง ฉันถามคนรอบข้างแล้ว แต่ยกเว้นนาย ไม่มีใครอื่นเห็นคนตัวเล็กคนนี้เลย…” บร็อกหยุดไปครู่หนึ่งและมีสีหน้าแปลกๆ ขณะพูดคำว่าคนตัวเล็กอีกครั้ง เขาแทบไม่เชื่อสิ่งที่ดันแคนกำลังพูดถึง “นายแน่ใจนะว่าคนนี้มีอยู่จริง?”
ตอนนั้นเอง สายก็ตัดไป ดันแคนวางสายแล้ว
ดันแคนมองข้อมูลตำแหน่งอีกสองแห่ง
‘ทำไมทุกคนถึงทำเหมือนฉันเป็นคนบ้า? ตั้งแต่ฉันกลับมาและเริ่มพูดถึงคนตัวเล็กคนนั้น พวกเขาก็มองฉันเหมือนฉันเป็นมนุษย์ต่างดาว ฉันไม่ใช่มนุษย์ต่างดาว ไอ้สิ่งนั้นต่างหากที่เป็นมนุษย์ต่างดาว คนตัวเล็กคนนั้นมีอยู่จริง!’
เมื่อมองดูตำแหน่งอีกสองแห่ง เขาสังเกตเห็นว่าหนึ่งในนั้นอยู่บนอีกครึ่งหนึ่งของเกาะที่สัตว์อสูรอาศัยอยู่ ด้วยความโกรธที่ควบคุมเขาอยู่ เขารู้สึกอยากระบายอารมณ์ จึงตัดสินใจมุ่งหน้าไปทางนั้น
“เฮ้ หัวหน้าจะไปไหนครับ กำลังจะไปหาชายตัวเล็กคนนั้นอีกแล้วเหรอ?” ชายหนุ่มคนหนึ่งในหมู่บ้านที่อยู่กับกลุ่มเด็กหนุ่มถาม
“เขาแข็งแกร่งจริงๆ นะครับ ถ้าหัวหน้าจะออกไป ควรเอาความสามารถติดตัวไปด้วยนะ”
เห็นได้ชัดว่ากลุ่มนั้นกำลังเยาะเย้ยเขา แต่เขาตัดสินใจหันหลังกลับและมุ่งหน้าไปยังอาคารที่ใหญ่ที่สุดในหมู่บ้าน ถ้าเขาเจอชายตัวเล็กคนนั้นอีกครั้ง ก็คงจะดีที่สุดถ้าเขามีความสามารถติดตัวไปด้วย ครั้งที่แล้วเขามี และนั่นเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้เขาร
