ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ หลี่เสวี่ยโหรวพยายามแบ่งปันทรัพยากรการฝึกฝนของนางเพื่อช่วยผลักดันเมิ่งฝาน ทว่าในตอนนั้นรากฐานของเขาย่ำแย่จนถึงขีดสุด มิอาจกลั่นปราณแท้เส้นแรกให้บังเกิดขึ้นในกายได้เลย นานวันเข้า นางจึงเริ่มหมดหวังกับการเป็นนักฝึกวรยุทธ์ของพี่ชายคนนี้ไปโดยปริยาย
ทว่าเพียงไม่กี่เดือนที่คลาดสายตา เมื่อพบกันอีกครั้ง เมิ่งฝานไม่เพียงแต่อยู่ในระดับวรยุทธ์แท้จริง แต่ยังเป็นถึงขั้นที่สองอีกด้วย ความจริงที่ปรากฏเบื้องหน้านี้ช่างดูเหนือจริงเสียจนนางตั้งตัวไม่ติด
“หอศาสตรามีผู้อาวุโสท่านหนึ่งเมตตาข้ามาก ท่านรับข้าเป็นศิษย์ผู้สืบทอดโดยตรงน่ะ” เมิ่งฝานเอ่ยตอบอย่างเรียบง่าย
เขากะเกณฑ์ไว้แล้วว่าจะโยนความดีความชอบทั้งหมดให้กับผู้อาวุโสหลิน มิเช่นนั้นคงต้องเสียเวลาอธิบายเรื่องราวที่ซับซ้อนอีกยืดยาว
“ดียิ่งนัก! ดีจริง ๆ เลย!” หลี่เสวี่ยโหรวอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้นอย่างที่สุด
