งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นั่นครั้งล่าสุด
“เอาล่ะ คืนนี้เราไปตรวจสอบกันเลย”
เคธี่ยืนขึ้นจากที่นั่ง และรอบเอวของเธอมีป้ายบางอย่างที่เขียนว่า ‘นักสืบ’ ติดอยู่
คืนนั้น ควินน์กำลังทำตามกิจวัตรประจำวันของวินเซนต์อีกครั้งและเขารู้สึกแปลกมากจนสงสัยว่าเมื่อไหร่มันจะจบลงไม่ใช่ว่าเวลาผ่านไปเร็วขึ้นขณะอยู่ในร่างของวินเซนต์ทุกนาทีรู้สึกจริงสำหรับเขามันทำให้เขาเข้าใจว่าทำไมแวมไพร์บางคนถึงเลือกที่จะเข้าสู่การหลับใหลชั่วนิรันดร์ในที่สุดเขาทำกิจวัตรเดิมๆ มานานกี่ปีแล้วนะ
อีกความคิดหนึ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวคือความจริงที่ว่าผู้นำควรจะอยู่ที่ปราสาทเห็นได้ชัดว่าวินเซนต์ยังไม่ได้ออกจากถิ่นฐานแวมไพร์ในตอนนี้เพราะแวมไพร์หลายคนรวมถึงเอ็ดเวิร์ดยังคงอยู่เคียงข้างเขา
พวกเขาได้รับภารกิจจากเขาหรือเปล่า? ถ้าใช่ มันคืออะไรแต่ดูเหมือนว่าควินน์จะได้รู้ในไม่ช้า เพราะมีบางอย่างเปลี่ยนไปจากกิจวัตรประจำวัน
“วินเซนต์ วันนี้ต้องทำยอดให้ได้ตามเป้า เราเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้วครับ” เอ็ดเวิร์ดกล่าว
คืนนั้น ไนท์คลับเปิดตามปกติ แต่คราวนี้แทนที่จะอยู่ในห้องส่วนตัวเฝ้าดูจากด้านบนวินเซนต์เลือกที่จะนั่งคนเดียวที่บาร์ ดื่มวิสกี้เพียวๆ แรงๆเมื่อใดก็ตามที่เป็นคืนแบบนี้ เขาก็จะทำแบบเดียวกัน
รสนิยมของแวมไพร์นั้นแปลกพวกเขาไม่สามารถลิ้มรสสิ่งต่างๆ ได้มากมาย ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถชื่นชมสิ่งที่มนุษย์มีได้อย่างแท้จริงบ่อยครั้งที่เขาเห็