ปัญหาที่แก้ได้ด้วยเงิน สำหรับนางแล้วยังจะเรียกว่าปัญหาได้อีกหรือ?
เจ้าเด็กเหลือขอคนนี้ กล้าดีอย่างไรมาดูถูก ‘เศรษฐินีอันดับหนึ่ง’ แห่งศิษย์ฝ่ายในอย่างข้า!
หลิวเยียนผิงแสร้งทำเป็นหงุดหงิดพลางแค่นเสียง “ตกลง! ขอเพียงเจ้าทำให้ข้าบดขยี้หยางเสี่ยวฮวาผู้นั้นได้ ข้าจะเพิ่มให้เป็นสองเท่า… หินวิญญาณยี่สิบก้อน!”
เมิ่งฝานยังคงส่ายหน้าพลางชูนิ้วขึ้น “ต้องสามสิบก้อน!”
“นี่เจ้าคิดจะปล้นข้าหรืออย่างไร!” หลิวเยียนผิงอุทาน
“หยางเสี่ยวฮวาผู้นี้ฝีมือเหนือกว่าเย่เฟิงอยู่หลายขุมนัก ค่าตัวนางย่อมต้องสูงเป็นธรรมดา!” เมิ่งฝานร่ายเหตุผลหน้าตาเฉย “อีกอย่าง หากภายหลังนางรู้ว่าข้าเป็นคนชี้ช่องโหว่ให้ท่าน นางย่อมต้องโกรธแค้นข้าเป็นแน่ ข้าต้องแบกรับความเสี่ยงมหาศาลเช่นนี้ หินวิญญาณสามสิบก้อนถือว่าย่อมเยามากแล้ว”
เมิ่งฝานร่ายยาวด้วยความกะล่อนอย่างมีหลักการ ใบหน้าของเขาดูจริงจังราวกับกำลังสนทนาธรรมขั้นสูง
หลิวเยียนผิงนิ่งคิดตามอยู่ครู่หนึ่งพลางรู้สึกว่า… สิ่งที่เขาพูดมาก็ดูมีเหตุผลอยู่ไม่น้อย
