บทที่ 19 กระบี่ชั้นหนึ่ง เจ้าเลือกได้ตามใจชอบ
หลิวเยียนผิงไม่มีทางเชื่อคำลวงของปีศาจตนนี้เด็ดขาด!
เมื่อวานเมิ่งฝานก็ใช้มุกนี้กับนางมาแล้วครั้งหนึ่ง… หากเพียงแค่ชายตามองคนอื่นฝึกกระบี่ไม่กี่ครั้งก็สามารถบรรลุเคล็ดวิชาได้ เช่นนั้นโลกนี้จะยังมีตำราวิชากระบี่ไว้เพื่อสิ่งใด?
เมิ่งฝานคนนี้ช่างน่าตายนัก! คำพูดของเขาไม่ต่างอะไรกับการตบหน้าแล้วตราหน้าว่าพวกนางเป็นคนโง่เขลา
ทางด้านเมิ่งฝานก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างอ่อนใจ… บ่อยครั้งที่คนเราเลือกจะพูดความจริง แต่กลับไม่มีใครยอมเชื่อเลยสักคนเดียว
ทว่าเย่เฟิงกลับไม่ได้ระเบิดอารมณ์เหมือนหลิวเยียนผิง ชายหนุ่มผู้นี้ดุดันและพูดน้อยกว่าที่คิด เขาตวัดกระบี่ไม้ในมือขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งทะยานเข้าหาลำคอของเมิ่งฝานโดยตรง!
เมื่อครู่นี้เขายังมีแก่ใจเมตตาออมมือ จนทำให้กระบวนท่าปรากฏช่องโหว่ชัดเจน ครั้งนี้เขาจึงไม่ยอมรับความพ่ายแพ้เด็ดขาด!
กระบี่นี้เขาใส่พลังทั้งหมดที่มี ทุ่มเทสมาธิไปที่ปลายกระบี่โดยไม่มีการกักเก็บไว้แม้แต่ส่วนเดียว!
นัยน์ตาของเมิ่งฝานพลันหดวับลง เขามองการโจมตีที่พุ่งเข้ามาด้วยสายตาราบเรียบ ก่อนจะแทงกระบี่สวนกลับไปในทันที
