บทที่ 9 กระบี่ไท่ซั่งไร้รัก
ไอร้ายอันอำมหิตพุ่งพล่านจากตัวกระบี่เฮยเฟิง เข้าจู่โจมร่างของเมิ่งฝานในชั่วพริบตา!
เพียงวินาทีที่พลังอาฆาตแทรกซึมเข้าสู่ร่าง สติสัมปชัญญะของเขาก็แทบจะแตกสลาย ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรงด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสชนิดที่ไม่เคยพานพบมาก่อนในชีวิต พลังนั้นบีบคั้นทรวงอกจนเขารู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจตาย
ไอร้ายของกระบี่เฮยเฟิงในครานี้ แข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าศาสตราทุกเล่มที่เขาเคยสัมผัสมา!
‘วิถีกระบี่บรรลุเทพ’ เริ่มทำงานโดยอัตโนมัติ พยายามเข้ากลั่นกรองและสยบจิตสังหารที่คลุ้มคลั่งของกระบี่เฮยเฟิง
ทว่าครานี้ทุกอย่างกลับยากลำบากกว่าที่เคย เมิ่งฝานรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวราวกับมีมดนับหมื่นแสนตัวกำลังรุมทึ้งกัดกินอวัยวะภายใน ร่างของเขาสั่นระริกและชักกระตุกอย่างรุนแรงจนเกินจะควบคุม
ในขณะเดียวกัน ณ ห้วงลึกแห่งจิตตานุภาพ ภาพนิมิตหนึ่งพลันปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน…
บนหน้าผาสูงชันที่ลมพัดกรรโชก บุรุษในอาภรณ์สีเขียวผู้หนึ่ง กำลังถือกระบี่ชี้ตรงไปยังสตรีในชุดขาวที่สั่นเทาอยู่เบื้องหน้า
สตรีผู้นั้นจ้องมองชายหนุ่มด้วยสายตาบุบสลาย น้ำตาไหลนองอาบสองแก้มขณะเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ
