“หลี่ชิงอวิ๋น... ท่านจะใจคอโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้จริง ๆ หรือ? ข้าคือภรรยาที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับท่านมานะ… และในครรภ์นี้ ก็คือลูกของท่าน!”
แววตาของชายหนุ่มสั่นไหววูบหนึ่งด้วยความสับสนและความเวทนา ทว่าเพียงพริบตาเดียว มันก็ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาอันไร้ก้นบึ้ง
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ปักลึกถึงขั้วหัวใจว่า “ชิวเอ๋อร์… ข้าขออภัย หวังว่าชาติหน้าเจ้าจะมิต้องมาพบเจอคนอย่างข้าอีก”
หญิงสาวที่ชื่อชิวเอ๋อร์ลูบท้องของตนเองอย่างแผ่วเบาด้วยความสิ้นหวัง…
“หลี่ชิงอวิ๋น... หากท่านต้องการชีวิตข้านักก็จงลงมือเสียเถิด! ข้ามิอยากจะเชื่อเลยว่าคนอย่างท่านจะจิตใจโฉดช้าถึงเพียงนี้ ถึงขั้นลงมือสังหารภรรยาและลูกในไส้ของตนเองได้อย่างลงคอ!”
“ข้าจำต้องทำ… เพื่อฝึกปรือ ‘กระบี่ไท่ซั่งไร้รัก’ ให้บรรลุผล ข้าได้สละทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตมามากเกินไปแล้ว”
ชิวเอ๋อร์ระเบิดโทสะออกมาด้วยความคับแค้น “ท่านเสียสละสิ่งใดกัน? เพียงเพื่อวิชากระบี่เล่มเดียว… มันมีค่ามากมายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ!”
