ล่านักรบตะลุมบอนกันอุตลุด
ฝ่ายนักพรตยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง จ้องมองภาพเบื้องล่างด้วยสายตานิ่งเฉย
“เดิมทีข้าคิดว่าแม้พวกท่านจะส่งเสียงหนวกหูและไร้มารยาท ก่อกวนชีวิตปกติของตระกูลสวี่ แต่ในเมื่อยังไม่เคยทำร้ายผู้ใด ข้าจึงเพียงตั้งใจจะมาเกลี้ยกล่อมให้พวกท่านย้ายออกไปเสีย แต่ดูท่าแล้ว พวกท่านมิใช่ไม่มีจิตคิดทำร้ายผู้อื่น หากแต่เพียงเพราะตัวเล็กแรงน้อยและยำเกรงคนตระกูลสวี่เท่านั้น แท้จริงแล้วพวกท่านต่างก็มีจิตใจชั่วช้าคิดปองร้ายผู้อื่นอยู่มิใช่น้อย”
น้ำเสียงราบเรียบก้องกังวานอยู่ในห้อง
ทว่าภาพเบื้องล่างกลับเป็นการปะทะกันอย่างดุเดือด
ปึ้ก…
แม่นางสามสีตบอุ้งเท้าลงไปเพียงครั้งเดียว นักรบกลุ่มหนึ่งก็กลายเป็นควันขาวหายไปในอากาศ
นางหมุนตัวตวัดหางเพียงครั้งเดียว นักรบอีกกลุ่มก็ล้มระเนระนาด บางส่วนถูกกวาดจนปลิวไปกระแทกเพื่อนร่วมขบวนจนล้มกันไปเป็นแถบ
ส่วนดาบยาวและหอกเหล่านั้น อย่าว่าแต่จะทำให้เจ้าแมวได้รับบาดเจ็บเลย แม้แต่ปลายขนก็ยังไม่อาจแตะต้องตัวนางได้
ยามนี้แม่นางสามสีเปรียบดั่งไร้คู่ต่อสู้
ด้วยสัญชาตญาณความปราดเปรียวและเทคนิคการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม เมื่อปราศจากกฎเกณฑ์มารยาทมากั้นกลาง นางจึงดูราวกับยมทูตในคราบแมวงดงาม เริงรำอยู่ท่ามกลางกองทัพคนแคระอย่างสนุกสนานประหนึ่งกำลังหยอกเย้ากับของเล่น
ปัง ปัง ปัง…
ร่างของคนแคระค่อยๆ สลายกลายเป็นควันขาวทีละกลุ่มสองกลุ่ม มีบ้างที่ส่งเสียงโหยหวนก่อนจะส
