สีไป ได้มอบให้พวกเขาหรือไม่”
“มอบให้แล้ว พวกเขาฝากขอบคุณเจ้าด้วย”
“รับทราบแล้ว”
ซ่งโหยวพยักหน้าเรียบๆ นั่งนิ่งไม่ไหวติง
ส่วนเด็กหญิงตัวน้อยก็เก็บเงินเข้าที่เข้าทาง
บันทึกการเดินทางที่แม่นางสามสีเขียนนั้น ซ่งโหยวเคยได้อ่านเพียงหน้าเดียว เป็นหน้าที่แม่นางสามสีตั้งใจคัดมาให้เขาดู ส่วนหน้าอื่นนางมิยอมให้เขาเห็นเลย
เดิมทีการออกสู่ทะเลกว้างเป็นประสบการณ์ที่แม่นางสามสีประสบมาด้วยตนเอง เรื่องราวเหล่านี้มหัศจรรย์และน่าสนใจในตัวมันเองอยู่แล้ว มิต้องอาศัยจินตนาการปรุงแต่ง เพียงเขียนถ่ายทอดออกมาตามจริงก็นับว่าเป็นเรื่องราวที่วิเศษยิ่ง ทว่าเรื่องเดียวกันหากเขียนโดยคนละคนย่อมให้รสชาติต่างกัน ขึ้นอยู่กับความสามารถและรสนิยมว่าเข้ากันหรือไม่
ในสายตาของเขา แม่นางสามสีเขียนได้ดีมิน้อย แม้สำนวนจะดูไร้เดียงสาแต่แฝงไว้ด้วยความสดใสแบบเด็กๆ
และนอกจากความสดใสแล้ว ยังมีเสน่ห์ที่แปลกใหม่อีกประการหนึ่ง
นั่นคือมุมมองของแมว ซึ่งต่างไปจากมนุษย์ ทั้งจุดที่นางให้ความสนใจและความคิดอ่านที่มักจะทำให้ผู้คนคาดไม่ถึงเสมอว่านางจะเขียนเช่นนี้ หรือจะสนใจในเรื่องนี้ และวิธีคิดที่กระโดดข้ามไปมาอย่างอิสระ
น่าเสียดายที่เขาได้อ่านเพียงหน้าเดียวเท่านั้น
ทว่าต่อให้เรื่องจะดีเพียงใด ในยุคสมัยนี้ การพิมพ์หนังสือขายส่วนใหญ่มักมิได้กำไรนัก
ในกรณีทั่วไป มีเพียงบัณฑิตที่มีชื่อเสียงไม่กี่ท่านที่จะได้รับเชิญให้เขียนบทกวีหรือบทความ ซึ่งผู
