็คาดเดากันไปต่างๆ นานา เขาทำได้เพียงนิ่งเฉยเพราะไม่อาจตอบโต้หรือรู้ว่าจะตอบอย่างไร นอกจากนี้ยังมีคนสังเกตเห็นว่าไม้ไผ่วิเศษนั้นหายไป จึงพากันสอบถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นและตั้งข้อสงสัยไม่หยุดหย่อน เขายังคงไร้คำตอบและไม่มีหน้าจะตอบ
จนกระทั่งเดินออกไปจากหมู่บ้าน ในมือกลับว่างเปล่า ไร้ซึ่งไม้พลองก็ไร้ซึ่งวิชาปราบผี ใจของเขาจึงบังเกิดความโหวงเหวงอย่างประหลาด
เขาแหงนหน้ามองขึ้นไปบนภูเขาแล้วนิ่งเงียบอยู่นาน
ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ เขาจึงหมุนตัวกลับเข้าหมู่บ้าน ทำไม้ทำมือยืมจอบและขวานจากชาวบ้าน แล้วจึงมุ่งหน้ากลับขึ้นไปบนเขาอีกครั้ง
ถนนก็ต้องซ่อม
ซ่อมก็ซ่อม มันจะเหนื่อยสักแค่ไหนเชียว
ช่วงหลายวันมานี้ข้าหาเงินมาได้ตั้งเยอะ ทั้งเงินทอง สุราอาหาร และชื่อเสียง ซึ่งต่อให้ซ่อมถนนสิบสายก็หามาได้ไม่เท่านี้ ซ่อมอีกสักสายถือว่าเป็นการลงแรงทำความดีสักครั้งก็แล้วกัน
ฮั่วเอ้อร์หนิวมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือ ซ่อมถนนแค่สายเดียวจะไปหมดแรงได้อย่างไร
การซ่อมถนนจะยากกว่าการปราบผีได้อย่างไร
‘ข้ามาแล้ว…’
ชายชาวยุทธ์ผู้อิ่มหนำสำราญเดินขึ้นเขาไป ในหัวพลางพึมพำกับตัวเองเพื่อหาความบันเทิงใจ ไม่เอ่ยปากกับผู้ใด มุ่งมั่นก้มหน้าก้มตาเคลียร์สิ่งกีดขวาง ขุดตักหินผา และซ่อมแซมหนทางให้กลับมาดีดังเดิม
ชาวบ้านตีนเขาต่างมองด้วยความประหลาดใจ ต่างพากันตั้งข้อสังเกตและคาดเดากันไปต่างๆ นานาไม่หยุดหย่อน
………………..
