รีบใช้ไม้เท้ายันกายลุกขึ้นยืน หวังจะมองลอดช่องโหว่ของผนังอารามออกไปดูเหตุการณ์ภายนอกด้วยแสงจากสายฟ้า ว่าภูเขาถล่มลงมาหรือไม่ หากดินโคลนถล่มมาทับ ไม้เท้าในมือของเขาที่ใช้ปราบได้เพียงปีศาจแต่ไม่ได้มีอิทธิฤทธิ์ป้องกันดินถล่ม ย่อมไม่อาจช่วยให้เขารอดพ้นจากการถูกฝังทั้งเป็นได้
ทว่าเรื่องประหลาดก็บังเกิดขึ้น
ในยามที่เขาใช้ไม้เท้ายันกายลุกขึ้นนั้น ปลายด้านหนึ่งของไม้เท้าจรดลงบนพื้น อีกด้านชี้ขึ้นสู่ฟ้า ทว่าเมื่อเขาพยายามจะยกมันขึ้นมา กลับพบว่ามันคล้ายกับงอกรากลงไปในผืนดินเสียแล้ว ไม่ว่าจะออกแรงเพียงใดก็ไม่เขยื้อนแม้แต่นิดเดียว
“หืม”
ฮั่วเอ้อร์หนิวกำไม้เท้าแล้วออกแรงดึงอย่างสุดกำลัง
ไม้เท้ากลับปักนิ่งอยู่กับพื้น ไม่ขยับเขยื้อนแม้เพียงกระผีกริ้น
เปรี้ยง!
เสียงอัสนีบาตดังขึ้นอีกครา แสงแปลบปลาบสาดจ้าให้เห็นรูปสลักเทพเจ้าในอารามร้าง
ฮั่วเอ้อร์หนิวพลันตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
ไม้เท้ากิ่งนี้ไม่เพียงแต่ยกไม่ขึ้น ทว่ามันยังตั้งตรงแน่วอยู่บนพื้น ราวกับงอกรากหยั่งลึกลงไปในธรณีอย่างไรอย่างนั้น
“นี่มัน…”
ในยามที่ฮั่วเอ้อร์หนิวกำลังขวัญเสีย พลันบังเกิดสายฟ้าฟาดผ่านหน้าอาราม แสงนั้นส่องกระทบไม้เท้าไม้ไผ่จนดูราวกับหยกเขียวล้ำค่า เห็นอารามปรักหักพังรอบกาย ป่าเขานอกวิหารทอดตัวเป็นพืด และแม่น้ำหยางเจียงที่ไหลพาดผ่าน
ทว่าหลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง เขากลับไม่ได้ยินเสียงกัมปนาทตามมา
ไม่เพียงแต่ไร้เสียงฟ้าร้อง แม้แต่เสียง
