้านอาหาร
ครั้นเดินขึ้นมาบนสะพาน นักพรตจึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า แผ่นอิฐหินที่เคยขาดหายไปเมื่อช่วงก่อนหน้านี้ได้ถูกซ่อมแซมจนสมบูรณ์แล้ว
สะพานแห่งนี้ไม่รู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมานานกี่ปี ร่องรอยการกัดเซาะของลมฝนปรากฏให้เห็นทุกอณู ทว่ากลับมีการนำอิฐก้อนใหม่มาอุดไว้ บนอิฐก้อนนั้นยังสลักตัวอักษรบันทึกเรื่องราวไว้ว่า เมื่อปลายรัชศกหมิงเต๋อปี่ที่เก้า เทพจี๋เล่อได้แปลงกายเป็นอิฐหินซ่อนเร้น ณ ที่แห่งนี้ นักพรตนามเหวินผิงจื่อได้เชิญเทพสายฟ้าโจวเหลยกงมาประหารมันเสีย และได้ทำการบูรณะสะพานสืบต่อมา ทั้งวันเวลาที่ซ่อมแซมและรายนามขุนนางในขณะนั้น ล้วนถูกจารึกไว้อย่างชัดเจน
ไม่รู้ว่าอิฐก้อนนี้จะคงอยู่ไปได้อีกกี่ปี
และไม่รู้ว่าคนรุ่นหลังที่ได้มาพบเห็นจะบังเกิดความหมายใจเช่นไร
พอนึกดูแล้ว ในบรรดาเทพปฐพีทั้งห้าแห่งหยางโจว มีเพียงเทพอันอี้เท่านั้นที่รู้จักประมาณตนและสำรวมตน จึงได้พบจุดจบอันดี ส่วนเทพเสี่ยงเล่อก็นับว่าโชคดีไปกึ่งหนึ่ง
คนที่ราชครูคัดเลือกมานั้นนับว่าไม่เลว จะมีก็เพียงพระภิกษุสูงส่งที่รับผิดชอบการปราบเทพอันเล่อเท่านั้นที่ถือเป็นความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง มิหนำซ้ำยังต้องสังเวยด้วยชีวิต เทพผิงอันก็ถูกกำจัดสิ้นซาก ส่วนเทพเสี่ยงเล่อและเทพอันอี้นั้นถือว่าคนของราชครูได้ใช้อำนาจตามที่ได้รับมอบมา พิจารณาตามความประพฤติแล้วยอมละเว้นพวกมันไป ส่วนเทพจี๋เล่อองค์นี้ ก่อนที่ซ่งโหยวจะมาถึง อาจกล่าวได้ว่าเรื่องราวยัง
