พึงพอใจ วิ่งไปย้ายม้านั่งตัวหนึ่งมายืนล้างถ้วยชามที่หน้าเตา
ชีวิตในนครหยางตูนั้นแท้จริงแล้วช่างรื่นรมย์และสงบเงียบ ยิ่งเมื่อนักพรตหนุ่มมีที่พำนักเป็นหลักแหล่งและสามารถลงมือทำอาหารทานเองได้ ข้อเสียเพียงหนึ่งเดียวที่มีอยู่ก็คล้ายจะมลายหายไปด้วย
หลังจากนั้นไม่กี่วัน เขายังคงออกไปเดินทอดน่องตามท้องถนนเช่นเดิม เพื่อชื่นชมความรุ่งเรืองและวิถีพื้นเมืองของหยางตู บางคราก็ได้กลิ่นธูปกำยานโชยมา จึงถือโอกาสลอบสำรวจดูว่ามีชาวเมืองแอบกราบไหว้บูชาเทพจี๋เล่อมากน้อยเพียงใด และแน่นอนว่าเขายังคงคอยสังเกตว่าเทพจี๋เล่อซ่อนตัวอยู่ที่ไหน ทว่ากลับยังคงไร้ร่องรอย
เขามักจะซื้อเนื้อสัตว์และผักกลับมาทำอาหารที่บ้าน
ใช้ชีวิตสันโดษได้อย่างมีรสชาติยิ่งนัก
ส่วนแม่นางสามสีนั้นมักจะคลุกตัวอยู่ในห้อง ก้มหน้าก้มตาเขียนบันทึกอย่างตั้งอกตั้งใจ บางครั้งยังหยิบเอาคัมภีร์ ‘บันทึกผืนพสุธาและท้องสมุทร’ ออกมาเทียบเนื้อหา จึงเขียนได้เชื่องช้าเหลือเกิน
ยามใดที่เหนื่อยล้าจากการเขียน นางก็จะพกคันเบ็ดคู่ใจออกไปนั่งตกปลาริมแม่น้ำ หากตกได้น้อยก็เก็บไว้กินเอง นักพรตหนุ่มมักมีวิธีปรุงปลาไม่ซ้ำกันจนนางเรียนรู้แทบมิหวาดมิไหว แต่หากวันใดตกได้มาก นางก็จะไปตั้งแผงขายบนสะพาน นำเงินเล็กๆ น้อยๆ ที่ได้มาช่วยจุนเจือค่าใช้จ่ายในบ้าน
บางครั้งบางคราก็พาเจ้าม้าออกไปเดินเล่นบ้าง
หรือหากเห็นนักพรตหนุ่มกลับมาดึกเกินไป นางก็จะลงครัวทำอาหารรอ เขาจะได้ไม
