ที่โอบล้อมยอดเขาเขียวขจีอย่างสบายอารมณ์ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเปิดหมวกออก
จากนั้นเขาก็นำแผ่นแป้งข้าวโพดแปะเข้ากับขอบหม้อ ให้ส่วนล่างจุ่มลงไปในน้ำแกงไก่เล็กน้อย แปะลงไปทั้งหมดหกแผ่น แล้วปิดหมวกลงตามเดิม นั่งรออยู่ข้างๆ ต่อไป
บนยอดเขานี้มีพื้นที่เพียงเล็กน้อย ไร้คนเพาะปลูก เต็มไปด้วยต้นหญ้าเข็ม ซึ่งเป็นหญ้าป่าที่ขึ้นเป็นกอเล็กๆ เส้นหญ้าละเอียดพริ้วไหวดุจเส้นผม มักขึ้นตามยอดเขาหรือหน้าผา ข้อดีของหญ้าชนิดนี้คือเมื่อเกลี่ยให้เรียบเพียงเล็กน้อย ก็จะกลายเป็นเบาะรองนั่งชั้นดี
เสียงน้ำแกงในหม้อเดือดพล่าน ไอร้อนพวยพุ่งผ่านหมวกสานออกมาไม่ขาดสาย
กลิ่นหอมกรุ่นขจรกระจายไปทั่วบริเวณ
นักพรตหนุ่มยังคงนั่งขัดสมาธินิ่ง สงบสายตามองไกลไปยังเส้นขอบฟ้า
ดวงตาของแม่นางสามสีแทบจะปิดสนิทอยู่รอมร่อ นางขยี้ตาเป็นพักๆ แต่ก็ยังฝืนทนไม่ยอมหลับ พยายามทำท่ามองไกลตามอย่างนักพรตบ้าง หรือไม่ก็หันไปมองหม้อเหล็กข้างกายบ้าง เมื่อความง่วงจู่โจมจนเกินทน นางก็จะลุกขึ้นไปหยิบส้มและสาลี่ที่เก็บมาจากศาลเจ้า ซึ่งล้วนมีสภาพช้ำ ได้แต่เก็บไว้ป้อนเจ้าม้า
กาลเวลาไหลผ่านไปอย่างเนิบช้าและสงบเงียบ
หยาดน้ำค้างบนยอดหญ้าบนยอดเขาค่อยๆ แห้งเหือดไป
ไม่รู้ว่าผ่านไปเนิ่นนานเท่าใด เด็กหญิงตัวน้อยเริ่มคอตก ดวงตาหรี่ปรือคล้ายกำลังครุ่นคิดถึงสัจธรรมแห่งชีวิต
“ได้ที่แล้ว!”
ซ่งโหยวยกฝาหมวกโต่วลี่ออกในที่สุด
“ฟึ่บ!”
เด็กหญิงตัวน้อยเงยหน้าพรึบพลางลุกพรวด ว
